Herkesin kendi yasını yaşama biçimi bambaşka. Herkesin kendi yası kendine göre en büyük. Herkes unutmak için başka bir şeye yönelir. Ya da hiç unutmamak için hiçbir şey yapmamaya…
İnsan belki de anlık unutuşlar sayesinde nefes alıp verebilir. Gerçekte unutmak diye bir şey yok. Yaşamaya devam edebilmek için arkasında bırakabilmek var.
Yaptıklarımız veya yapmadıklarımız, hayatta kalma içgüdüsü. Başka türlü yapamazdık. Başka türlü yaşayamazdık. Kimimiz acının içinden geçmeyi tercih ediyoruz, kimimiz ise acıdan bucak bucak kaçıyoruz. Bu yaptıklarımızın hepsi yaşayabilmek adına. Herkesin acısı kendine özgü.
İlk başlarda kitabı beğenenlerin fazla abarttığını düşünmüştüm ancak ilerleyen sayfalarda, anlatımın, üslubun içine dalınca kitabın duygusunu hissetmeye başladım. Su gibi akan, ateş gibi yakan cümleleri bugün durup durup ağlattı beni.
Hayatta kafamıza taktığımız bir çok şeyin, hiçbir hükmü yok aslında. Sadece huzur, mutluluk, sağlık olsun…
Okudum bitmedi kitaplarından birisi oldu 
Hamnet benim için. Etkisinden bir müddet çıkamayacak gibiyim.
Hamnet benim için. Etkisinden bir müddet çıkamayacak gibiyim.
·
12 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.