Yine müthiş bir Ayşe Kulin eseri. Şans eseri kütüphane de denk geldi ve hemen okumaya başladım kendi hayatını ve yazmaya başlamadan önceki serüvenlerini öyle doğal ve akıcı anlatıyor ki bir solukta bitiveriyor. Ayşe Kulin'in en çok kendi yanlışlarını ya da ailesinde gördüğü hataları da kabullenip ve bunu da kitaplarında bahsetmesi dikkatimi çekiyor çünkü diğer otobiyografilerinde de öz eleştiri yapmaktan çekinmiyor bunu herkes başaramaz çünkü kimse kendinde ki yanlış yanları kabul etmek ya da görmek istemez ama yazar bunu çok güzel bir şekilde başarmış ve bence de yazar olmak isteyen bir çok kişinin de umudu olabileceğini düşünüyorum çünkü kitapların yayınlanması ve basılmasında bir çok zorlukla baş etmiş ama yinede umudunu kaybetmeyip azimle devam etmenin meyvesini bence çok güzel bir şekilde göstermiş oldu :)