Yazar kitabında anne ve bebeğin arasındaki bağı aktarıyor.
Bebeğini her şeyden çok seven annenin ona bağlılığı, şefkati, özverisi hatta adanmışlığı, bunların yanında uykusuzluk, yorgunluk, yetememe hislerinin sonucu öfke ve panik, eski hayatına ve kimliğine özlem hatta yas, üstüne üstlük aynı çatı altında yaşayan eşin eski hayatına aynı şekilde devam etmesi nedeniyle temelinden sarsılan bir evlilik sonucu duyulan öfke ve üzüntü.
Bu kitabı yeni anne olduğum evrede denk gelip okuduğum için bu kadar dokundu itiraf ediyorum, yazılanlar başka birisine çok sıradan hatta sıkıcı gelebilir. Hayatta en çok sevdiğiniz canlıya yeri gelince çok öfkelenebilmeniz, bir bebek olduğunu unutup zaman zaman sizi anlayan bir yaşıtınız varmışçasına ondan beklentilerinizin olması, onsuz yaşamak en son isteyeceğiniz şeyken eski hayatınızı özlemeniz, sonra tüm bunlardan duyulan vicdan azabı ve pişmanlık daha önce bu kadar anlayabildiğim şeyler değildi.
Tüm bunlar belki daha önce ele alınmış meseleler. Ancak yazarın içten ve şeffaf dili arkadaşınızla dertleşiyor hissi veriyor Sanırım annelik zıt kutupta gidip gelen duygusal dalgalanmalar, adeta bipolar bir insan gibi bir annenin içinde yaşadığı çatışmaları anlatmış.
Kitap geçen empatiden uzak baba nasıl birisiyle evlenilmez sorsunun cevabı niteliğinde :)
·
35 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.