“ YARALAR VARDIR, RUHU KEMİREN.”1000Kitap
Bu kitap varoluşsal bir çığlık.
İran edebiyatının ünlü yazarı Sadık Hidayet’in Kör Baykuş isimli kitabı hayatımda okuduğum en karmaşık kitap oldu. Kitapta beni rahatsız eden bir çok tasvir var ve açıkçası çoğu yeri okurken hem anlamlandıramadım hem de fazlasıyla huzursuz hissettim.
Eser bir çırpıda bitecek kadar akıcı fakat bir o kadarda anlaması zor bir kitap. Sadık Hidayet bu eseri yazarken ağır bir bunalımda olduğu için o buhranlı halini kitapta çok net hissediyoruz. Tekrarlayan o ölüm korkusu ve buna tezat oluşturacak şekilde ölüme duyulan o aşırı istek beni oldukça şaşırttı.
Ayrıca yazarın kitapta tercih ettiği bu yoğun sembolizm eseri tek seferde anlamayı oldukça güçleştiriyor. Çünkü kitaptaki her nesne ve her kişinin ( mor nilüfer çiçeği, servi ağacı, çekik gözlü siyah elbiseli Türkmen kızı, kopuk baş, öteberi satan adam vb. ) farklı bir sembolik anlamı var. Farklı duygu ve durumları temsil ediyorlar. Bunları anlamaya çalışmak beni aşırı yordu bu sebeple bir yerden sonra yazılanları anlamaya çalışmayı bıraktım ve sonunun ne olacağı ile ilgili aşırı bir merak duygusu ile bitirdim kitabı.
Biraz karakterden bahsedeyim istiyorum (her ne kadar çok çözemesem de). Ana karakterimiz yazar gibi ağır buhranlı, kendisini toplumdan soyutlamış, gölgesiyle konuşan, afyon bağımlısı, yoğun ölüm korkusu yaşayan ve bence biraz da şizofrenik bir karakter. Düşünceleri onu, ruhunu yavaş yavaş kemirip tüketiyor. Çoğu davranışı tekrarlayan davranışlar. Zaten kitaptaki zaman akışı normal değil başta olan olaylar diğer bölümlerde farklı şekilde tekrarlanıyor. Karakter çoğu olayı kendisinin yaşadığını bilmiyor ya da hatırlamıyor. Eserde karakter dışında bahsedilen çoğu kişi bence ana karakterin hayal dünyasındaki diğer kişilikleri. Toplumsal soyutlanmışlık onda hayatın çirkin,kaba
·
76 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.