Laetitia Colombani 'nin kaleme aldığı 
Saç Örgüsü , farklı coğrafyalarda, farklı zamanlarda yaşayan üç kadının hikayesini ince bir iplikle birbirine bağlayan, sade ama derin bir roman.
Smita, Giulia ve Sarah — üçü de farklı dünyaların insanı. Biri kast sisteminin en karanlık köşesinde hayatta kalmaya çalışırken, diğeri bir aile mirasını omuzlarında taşıyor, bir diğeri ise kendini kariyerine adamış bir yaşamın içinde sessiz sedasız yıkılıyor. Aralarında ne bir dil ne bir kıta ne de bir dönem ortaklığı var. Yine de bir şeyleri var; kadın olmanın evrensel ağırlığı ve o ağırlığa rağmen ayakta durma inadı.
Üç karakter arasında en derin izi Smita bıraktı. Çünkü o, imkânsızlığın tam ortasında duruyor. Kast sisteminin en altında, toplumun adeta görmezden geldiği bir yerde, elinde yalnızca küçük bir umutla yola çıkıyor. Kızına yapılan haksızlıklar ve trene son anda yetişen babanın ardında bıraktığı o hüzün dolu an — orada hem teslimiyet hem çaresizlik hem de yenilmez bir sevgi iç içe geçiyor. İçi burkuyor, uzun süre zihinde kalıyor.
Kitabın kurgusu tamamen gerçekçi olmayabilir; üç kadının hikayesinin birbirine bu denli dokunması yer yer bir kurgu gibi hissettiriyor. Ancak Colombani'nin asıl hedefi fiziksel gerçekçilik değil, duygusal gerçeklik. Ve bunu başarıyor. Çünkü kadın gücü evrenseldir — farkında olmadan, görünmeden, hatta birbirini tanımadan bile kadınlar birbirlerine gönülden destek olabilir. Olması gereken de zaten budur.
Kitabı kapatırken içinde kalan şey bir his: Biz kadınlar bu evrende kılıçsız savaşçılarız. Kelebek kadar narin ama taş kadar sağlam bir bünyemiz var. Zaman zaman kendimiz için, zaman zaman evlatlarımız için tüm zorluklara göğüs germekten çekinmiyoruz. Karanlığın dibinde bir ışıltıya tutunup hayatları değiştirebileceğimizi biliyoruz. Saç Örgüsü da bize tam olarak bunu hatırlatıyor — biz çok güçlüyüz.
·
44 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.