Dünya üzerinde yalnızca bir kitap kalacak olsa bu kitap o kitap olmaya aday bence.Çok başarılı buldum.Hele ki kitapları hayatı icin vazgecilmez bir unsur sayanların mutlaka okuması gerek diye düşünüyorum.
Ray Bradbury bu kitabı 1953 yılında yazmış.Yazdığı noktadan günümüze öyle bir ışık tutmuş ki ben her sayfada daha da hayretle okudum.Teknolojinin vurdumduymazlıkla beraber mekanikleşmeyi getirdiği bir çağ var ortada ve itfaiyecilerin görevi kitapları yakmak.İnsanlar düşünmeyi ve sorgulamayı unutmuş.Öyle ki ortada bir savaş var fakat herkes kendi eģlenceli dünyasıyla o kadar meşgul ki kimse hiç bir şeyi umursamıyor.Ve bu umursamazlığın ortasında kahramanımız tanıştığı 17 yaşında bir kız sayesinde yeniden düşünmeye ve sorgulamaya başlıyor.Olaylar da buradan gelişiyor ve o kadar akıcı şekilde gidiyor ki kitap çabuk bitti diye üzülecektim neredeyse :)
Yazar müthiş öngörülü bir insanmış.Bugünleri görseydi kendi bile kurduğu ütopik evrenini hayretle karşılardı diye düşünüyorum.
Uzun zamandır okurken en çok zevk aldığım kitap bu kitap oldu, bu yüzden ısrarla tavsiye ediyorum.
·
7 Gösterim
2 Yorum
Kitabı akıcı bulmadınız herhalde yedi günlük süre uzun gibi geldi ben de bu kitabı okuyacağım 1984u okuduysanız o kitapla bu kitabı kıyaslayabilir mısınız eksik ya da su daha iyi olmuştu dediginiz?
GamzeKöse
Gönderi Sahibi
Tam tersi kitap çok akıcıydı,bir kitabı yedi günde okumanın onun akıcı olup olmadığı konusunda belirleyici olmadığını düşünüyorum.Bazı iyi kitapların iyi sindirilmesi gerekir, bu da onlardan biri.1984 'ü henüz okumadım bu yüzden kulaktan dolma bilgilerimle bir kıyaslama yapmam doğru olmaz.
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.