Serinin 2. Kitabıdır. İnce Memed den sonra en beğendiğim seri olabilir.
Kitaba gelecek olursak; bize savaş sonrası nufüs mübadelesi kapsamında evini bırakıp gelen ya da giden insanların iisizlik, yoksulluk ve gurbet acılarını anlatıyor. İlk kitapta yazar, Vasili ile Poyraz Musa nın başından geçenleri anlatmıştı. Burda da daha çok mübadele sonuncunda adaya gelen insanların; dil, din, ırk ayrımı yapmadan birlikte yaşadıklarını anlatıyor. Adaya uyum sağlamaya çalışıyorlar. Onlarla birlikte ada neşe, hüzün, keder, sevinç hepsi artıyor. Her gelem beraberinde bambaşka hikayeler getiriyor. Her karakterin hikayesinde bir acı , bir hüzün var. Diğer kitapta 2 karakter varken burda ; Karadenizli Nişancı Veli, Girit göçmeni Musa Kazım Ağaefendi, Vanlı asker Baytar Cemil, Uso, Doktor Salman Sami, Halil Rıfat ve ailesi var.
Kitabın adıda çok ilginç geldi bana. Adını Karadeniz li balıkçıların deyiminden almış. Deniz o kadar durgundu ki karıncalar su içerdi. İnsanlar artık o kadar yorulmuş ki, kayıplar vermiş ki, kalplerindeki acı o ladar yük olmuş ki adanın muhteşem doğası onşara durgun bir deniz gibi geliyor. Birbirlerinin yaralarını sarmaya çalışıyorlar. Savaşa gidenleri, kaybettiklerini sabırla umutla bekliyorlar. Belki de gerçekten karıncanın su içtiği kitabı beklemenim ve sabrın kitabıdır.
Yazar, farklı kültürlerdeki insanları derinden etkileyen göçü çok iyi yansıtmış. Birbirinden farklı kültürlerden gelen insanların kardeşçesine birlikte yaşamalarını gösteriyor bize. Yeniden var olmanın umudunu veriyor bize.
Her şeyiyle muhteşem kitaptı. Dili çok akıcıydı. Sonuyla 3. Kitabı okjmak in teşvik ediyor. Kesinlikle tavsiye edeceğim bir seri.
Herkese iyi okumalar ve bol kitaplı günler dilerim. Karıncanın Su İçtiğiYaşar Kemal