Qanad açmaq istəyən ruhların ən böyük arzusu
Hürr oxuyandan sonra onun təsirindən uzun müddət çıxa bilməyəcəyimi düşünürəm. Məncə bu roman sadəcə bir hekayə deyil, insan psixologiyasının dərin qatlarına enən bir əsərdir. Əsərdə hadisələr ilk baxışda adi görünür, amma hər səhifədə oxucunu düşündürən gizli məna var. Mən kitabı oxuduqca öz həyatım haqqında da düşünməyə başladım. Bəzən insanın içində elə qarışıqlıq olur ki, onu heç özü də anlaya bilmir. 
Xan bunu çox təsirli şəkildə göstərib. Ən çox diqqətimi çəkən məqam isə insanın taleyi ilə mübarizəsi oldu. Çünki həyatda da insanlar çox vaxt seçim etdiklərini düşünsələr də, əslində vəziyyət onları idarə edir. Aydın obrazı mənə müasir dövr insanını xatırlatdı. O, yorğun, ümidsiz və daxili boşluq yaşayan biri idi. Günümüzdə də bir çox insan belədir. İnsanlar gülür, danışır, amma daxilən özlərini tənha hiss edirlər. Məncə müəllif cəmiyyətin mənəvi yorğunluğunu bu obraz vasitəsilə göstərməyə çalışıb. Hürr obrazı isə tamam fərqli idi. O, sadəcə bir personaj kimi yox, azadlıq istəyən insan ruhu kimi təqdim olunurdu. Hürrün öz taleyinə qarşı çıxması məni çox təsirləndirdi. Çünki insan da bəzən həyatın ona yazdığı qaydaları qəbul etmək istəmir. Əsərdə reallıqla xəyalın sərhədi o qədər qarışır ki, bir müddət sonra oxucu nəyin doğru olduğunu ayırd edə bilmir. Məncə romanın ən güclü tərəfi də budur. Oxucu kitabı sadəcə oxumur, hadisələrin içində yaşayır. Hər səhifədə insanın beynində yeni suallar yaranır. “İnsan həqiqətən azaddırmı?” sualı əsər boyunca hiss olunur. Mən bu sual haqqında çox düşündüm. Çünki müasir dövrdə insanlar özlərini sərbəst hesab etsələr də, cəmiyyətin düşüncələrindən asılı yaşayırlar. İnsanlar başqalarının fikirlərinə görə dəyişirlər. Bəzən öz istəklərini belə unudurlar. Əsərdəki psixoloji gərginlik hadisələri daha maraqlı edir. Müəllif qorxu hissini çox incə formada çatdırıb. Kitabı oxuyarkən bəzi hissələrdə insanın içi sıxılır. Amma bu sıxıntı əsərin təsir gücünü artırır. Mənə görə “Hürr” insanın öz daxili ilə savaşını göstərən ən fərqli romanlardan biridir. Əsərdəki dialoqlar da çox təsirli idi. Xüsusilə Hürrün azadlıq haqqında düşüncələri məni düşündürdü. Çünki azadlıq hər insanın istədiyi bir şeydir. Amma hər insan azadlığın məsuliyyətini daşıya bilmir. Bəzən insanlar azad olmaq istəyirlər, amma qorxularından qaça bilmirlər. Romanda da bu hiss açıq şəkildə görünür. Məncə müəllif göstərmək istəyib ki, insanın ən böyük düşməni bəzən elə öz beynidir. Əsərdə metafizik elementlərin olması hadisələri daha maraqlı edir. Əzbərpozan Tanrıtay obrazı xüsusilə sirli təsir bağışlayırdı. O obraz mənə insan həyatını uzaqdan izləyən görünməz qüvvələri xatırlatdı. Romanın dili də çox axıcı idi. Oxuduqca yorğunluq hiss etmirdim. Hadisələr bir-birinə çox maraqlı bağlanmışdı. Final hissəsi isə məni ən çox təsirləndirən hissə oldu. Çünki sonda insan anlayır ki, əsl mübarizə xariclə yox, insanın özü ilədir. Məncə bu əsər sadəcə fantastik roman deyil. O, həm də insanın psixoloji vəziyyətini göstərən publisistik əsər təsiri bağışlayır. Kitab mənə həyatın göründüyü qədər sadə olmadığını göstərdi. Hər insanın daxilində gizli bir savaş var. Bəzən insanlar bunu gizlətsələr də, içlərində böyük boşluq yaşayırlar. “Hürr” əsəri də məhz bu boşluğu və insanın özünü axtarmasını çox güclü şəkildə göstərir.
Hürr oxuyandan sonra onun təsirindən uzun müddət çıxa bilməyəcəyimi düşünürəm. Məncə bu roman sadəcə bir hekayə deyil, insan psixologiyasının dərin qatlarına enən bir əsərdir. Əsərdə hadisələr ilk baxışda adi görünür, amma hər səhifədə oxucunu düşündürən gizli məna var. Mən kitabı oxuduqca öz həyatım haqqında da düşünməyə başladım. Bəzən insanın içində elə qarışıqlıq olur ki, onu heç özü də anlaya bilmir. Xan bunu çox təsirli şəkildə göstərib. Ən çox diqqətimi çəkən məqam isə insanın taleyi ilə mübarizəsi oldu. Çünki həyatda da insanlar çox vaxt seçim etdiklərini düşünsələr də, əslində vəziyyət onları idarə edir. Aydın obrazı mənə müasir dövr insanını xatırlatdı. O, yorğun, ümidsiz və daxili boşluq yaşayan biri idi. Günümüzdə də bir çox insan belədir. İnsanlar gülür, danışır, amma daxilən özlərini tənha hiss edirlər. Məncə müəllif cəmiyyətin mənəvi yorğunluğunu bu obraz vasitəsilə göstərməyə çalışıb. Hürr obrazı isə tamam fərqli idi. O, sadəcə bir personaj kimi yox, azadlıq istəyən insan ruhu kimi təqdim olunurdu. Hürrün öz taleyinə qarşı çıxması məni çox təsirləndirdi. Çünki insan da bəzən həyatın ona yazdığı qaydaları qəbul etmək istəmir. Əsərdə reallıqla xəyalın sərhədi o qədər qarışır ki, bir müddət sonra oxucu nəyin doğru olduğunu ayırd edə bilmir. Məncə romanın ən güclü tərəfi də budur. Oxucu kitabı sadəcə oxumur, hadisələrin içində yaşayır. Hər səhifədə insanın beynində yeni suallar yaranır. “İnsan həqiqətən azaddırmı?” sualı əsər boyunca hiss olunur. Mən bu sual haqqında çox düşündüm. Çünki müasir dövrdə insanlar özlərini sərbəst hesab etsələr də, cəmiyyətin düşüncələrindən asılı yaşayırlar. İnsanlar başqalarının fikirlərinə görə dəyişirlər. Bəzən öz istəklərini belə unudurlar. Əsərdəki psixoloji gərginlik hadisələri daha maraqlı edir. Müəllif qorxu hissini çox incə formada çatdırıb. Kitabı oxuyarkən bəzi hissələrdə insanın içi sıxılır. Amma bu sıxıntı əsərin təsir gücünü artırır. Mənə görə “Hürr” insanın öz daxili ilə savaşını göstərən ən fərqli romanlardan biridir. Əsərdəki dialoqlar da çox təsirli idi. Xüsusilə Hürrün azadlıq haqqında düşüncələri məni düşündürdü. Çünki azadlıq hər insanın istədiyi bir şeydir. Amma hər insan azadlığın məsuliyyətini daşıya bilmir. Bəzən insanlar azad olmaq istəyirlər, amma qorxularından qaça bilmirlər. Romanda da bu hiss açıq şəkildə görünür. Məncə müəllif göstərmək istəyib ki, insanın ən böyük düşməni bəzən elə öz beynidir. Əsərdə metafizik elementlərin olması hadisələri daha maraqlı edir. Əzbərpozan Tanrıtay obrazı xüsusilə sirli təsir bağışlayırdı. O obraz mənə insan həyatını uzaqdan izləyən görünməz qüvvələri xatırlatdı. Romanın dili də çox axıcı idi. Oxuduqca yorğunluq hiss etmirdim. Hadisələr bir-birinə çox maraqlı bağlanmışdı. Final hissəsi isə məni ən çox təsirləndirən hissə oldu. Çünki sonda insan anlayır ki, əsl mübarizə xariclə yox, insanın özü ilədir. Məncə bu əsər sadəcə fantastik roman deyil. O, həm də insanın psixoloji vəziyyətini göstərən publisistik əsər təsiri bağışlayır. Kitab mənə həyatın göründüyü qədər sadə olmadığını göstərdi. Hər insanın daxilində gizli bir savaş var. Bəzən insanlar bunu gizlətsələr də, içlərində böyük boşluq yaşayırlar. “Hürr” əsəri də məhz bu boşluğu və insanın özünü axtarmasını çox güclü şəkildə göstərir.·
1 +1'leme
·76 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Kitabı bəyənməyinə və belə təsirlənməyinə çox sevindim. Bu əsərin təzə-təzə satışa çıxan vaxtları idi. Bir tanışım şiddətlə tövsiyə etdi kitabı. Hələ deyirdi ki, mənə görə Xan Azərbaycanın Dostoyevskisidir. Bu əsər o dərəcədə mükəmməl yazılıb. Kitabın hələ imza günü olmamışdı, müəlliflə ilk görüşüm baş tutdu. Mən kitabı yeni almışdım onda və həmin günlər başım çox qarışıq idi, kitabın demək olar çox az qismini oxumuşdum. Amma həmin görüşdə o qədər şeylər öyrəndim ki. Mənə maraqlı şeylər qatdı o görüş. Sonradan kitabı oxudum. Düzü, elə də böyük gözləntim yox idi kitabdan. Amma oxuduqca gördüm ki, çox möhtəşəm əsərdir. O qədər maraqlıdır ki, təsəvvür belə edə bilməzdim. Bu cür əsərlərin oxucusu azdır Azərbaycanda. Gərək ki, doğru əllərə düşsün. Ümumiyyətlə, Xan bəyin mənə böyük təsiri olub. Sonradan bu kitabın bizim klubda da müzakirəsi oldu və bu mənim Xanla ikinci görüşüm oldu. Onun yaradıcılığı, dünyaya baxışı, düşüncələri təqdirəlayiqdir. Belə insanları tanımaq insana çox şey qatır. YouTube-da illər öncə müxtəlif kanallarda yayımladığı dərin fəlsəfi trackləri var. Mənə ən çox təsir edən və ən çox sevdiyim isə Fani mahnısıdır. Hələ də ara-sıra açıb sevərək dinləyirəm o mahnını. Linkini buraxıram dinləmək istəyənlər üçün: youtu.be/Q69i7gm_W0E?si=...