Ağaçlar, aslında sadece ağaçlardan bahseden bir doğa kitabı değil. Daha çok insanın kendi içine dönmesi, yalnızlığıyla barışması ve yaşamın ritmini doğadan öğrenmesi üzerine şiirsel bir düşünce metni gibi. Hesse burada ağaçları bir metafor olarak kullanıyor: sessiz ama dirençli, yalnız ama kökleriyle güçlü, mevsimlere boyun eğen ama her seferinde yeniden filizlenen varlıklar..
Hesse’nin dili sakin, hatta bazen neredeyse meditasyon gibi. Bir ağacın gövdesine, rüzgârına ya da sessizliğine bakarken aslında insan ruhunu inceliyor. Özellikle hayatın karmaşasında sıkışmış hisseden biri için kitap “dur biraz” diyen bir nefes gibi geliyor.
İnsan bazen büyümeyi ilerlemek sanıyor ama kök salmayı unutuyor.
Hesse’nin ağaçlara bakışı romantik değil sadece; aynı zamanda bilgece. Ağaçları doğanın filozofları gibi görüyor. Sessizlikleriyle konuşuyorlar adeta. Bu yüzden kitapta melankolik ama huzurlu bir atmosfer var. Gürültülü değil, içe işleyen bir kitap.
Ağaçlar 
Hermann Hesse
Ağaçlar Hermann Hesse
·
56 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.