Fournier insanları anlatmak için hayvanları konuşturmuş ama bence asıl mesele insanların ne kadar yorucu canlılar olduğunu göstermek.
Kitabı okurken bazı yerlerde gülümsedim ama çoğu yerde “işte tam da bu yüzden insanlardan uzak durmak istiyorum” hissi çöktü içime.
Hayvanların sadeliğiyle insanların karmaşasını karşı karşıya koyuyor resmen. Belki de bu yüzden hayvanları merkezine alan hikayeleri hep daha samimi buluyorum. Çünkü çoğu zaman merhameti, sevgiyi ve saflığı insanlardan çok onlarda görüyorum.
Kısa ama düşündürdüğü şey uzun süre akılda kalan kitaplardan biri oldu benim için.
·
37 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.