Gül Yetiştiren Adam, Rasim Özdenören'in tek romanıdır.
Romanın merkezinde, toplumdan uzak bir şekilde yaşayan ve güller yetiştiren adsız bir adam vardır. Bu karakter, modern dünyanın yozlaşmış düzenine katılmayı reddeder ve kalabalıklardan uzak yaşar. Ancak bu yalnızlık bir kaçış değil, bilinçli bir tercihtir. Karakterin ismi özellikle verilmez. Çünkü o, tek bir kişi değil; yozlaşmaya direnen insanın temsilidir. Gül yetiştirmesi de yalnızca bir hobi değil; saflığın, estetiğin, inancın ve iç dünyanın sembolüdür.
Adamın çevresindeki dünya ise hızla değişmektedir: şehirleşme, tüketim kültürü, yabancılaşma ve manevi boşluk insanların hayatını ele geçirmiştir. Roman boyunca karakterin sessiz direnişi ile toplumun dönüşümü arasında bir karşıtlık kurulur.
Romandaki “gül”, kitabın en önemli sembolüdür. Geleneksel Türk-İslam edebiyatında gül: güzelliği, hakikati, sevgiyi ve peygamber sevgisini temsil eder. Dolayısıyla adamın gül yetiştirmesi, aslında insanlığın kaybettiği manevi değerleri yaşatma çabasıdır.
Açıkçası ben olay odaklı kitaplar okumayı sevdiğim için anlatı bana oldukça durağan geldi.
Felsefi alt yapısı da yoğun bir dikkat istediği için çok zevk alarak okuyamadım ancak benim zıttım bir okuma anlayışına sahip olanlarına mutlaka hoşuna gidecektir.
·
97 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.