Bir şiir kitabı okumanın özellikle 1900 sonrası yazılmış bir şiir kitabını okumanın %90 kadarı beklemekle geçiyor. Bu sebeple genellikle şiir kitaplarını baştan sona okumaktansa elime geçtikçe karıştırmayı tercih ediyorum. Fakat nasıl olduysa Çiçek Senfonisi beni bir yerlerden yakaladı ve kendimi öyleydi böyleydi derken sonuna gelmiş buldum.
Özdemir Asaf şiirleri fazlasıyla yalın ve kuralsız, yalınlığı sebebiyle şiir okumaktan beklediğim edebi keyifi çoğunlukla alamadım. Fakat %90 lık bekleme sürecimi bir kenara bırakırsak kalan %10 son derece etkileyiciydi.
Sayfaları sıkıntıyla çevirirken birden karşıma:
“Bir seviyi anlamak
Bir yaşam harcamaktır,
Harcayacaksın…”
gibi olağanüstü satırlar çıkıverdiği için kalan keyifsizce okuduğum sayfaları unuttum gitti.
·
32 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.