Muhammediye’yi okurken sadece bir metin değil, bir gönül terbiyesi okudum sanki. En çok da Peygamber sevgisinin bu kadar derinden işlenmesi etkiledi beni. Bazı yerlerde kendi hâlimden utandım, bazı yerlerde içim huzur buldu. Bitince insanda sessiz bir toparlanma bırakıyor. Her daim kitaplar olsun.
·
15 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.