20. yy en büyük yazarlarından kabul edilen #ThomasMann ‘ın #AldananKadın isimli uzun öyküsü yazarın ölmeden önce tamamladığı son öyküsü.
Hikaye, 1920’lerin Düsseldorf’unda geçiyor. Ana kahramanımız Frau Rosalie von Tümmler, ellili yaşlarda iki çocuklu dul bir kadın. On yılı aşkın süredir dul olan Rosalie kocası Yarbay von Tümmler’i trajikomik bir şekilde kaybetmiş. Yirmi yıllık evliliği süresince sayısız kez aldatılmış, değersiz hissetmiş. Kocasını kaybettiğinde henüz on sekiz yaşında olan kızı Anna ve ondan on iki yaş küçük oğlu Eduard ile kocasının görev bölgesinden ayrılarak Düsseldorf’a yerleşmiş. Hem kendi doğa aşığı olduğu için hem de kızı oradaki ünlü bir sanat akademisine gitmek istediği için güzel bir başlangıç olmuş. Yaşça oğlundan epey büyük olan ve kendisi için bir arkadaş haline gelen kızıyla son derece sıcak, güven dolu bir ilişkisi vardı ve yaşadığı geçiş döneminin sıkıntılarını (menopoz) ondan saklamıyordu. Şu anda yirmi dokuzunda, yakında otuzuna basacak olan Anna evlenmemişti, sırf egoistliğinden ötürü, kızını bir erkeğe vermektense ev arkadaşı ve can yoldaşı olarak yanında tutmayı tercih ettiğinden Rosalie'nin de bu durumdan şikayetçi olduğu söylenemezdi. Tipi rahmetli babasına benzeyen, beşeri bilimlere pek yatkın olmayıp daha ziyade köprüler ve yollar yapmanın hayalini kuran ve mühendis olmak isteyen uzun boylu, kızıl kafa oğluyla pek bir şey paylaştığı söylenemezdi. Oğluna ingilizce dersi vermeye gelen genç adam her şeyi bambaşka bir hale getirdi. Utanç yüklü gelişmelerin yolda olduğu Anna' nın sessiz, endişeli gözleminden kaçmamıştı. Zaten Rosalie de daha fazla içinde tutamadı ve bu heyecanı kızıyla paylaştı.
Ken Keaton yirmi dört yaşlarında, savaşın oralara sürüklediği bir Amerikalıydı, bir süredir şehirde kalıyor ve birkaç evde İngilizce dersi veriyor ya da zengin sanayici hanımları tarafından İngilizce konuşma pratiği için ücret karşılığı çağrılıyordu. Rosalie tatlı tatlı kendini oğlunun genç öğretmenine kaptırmaya, hem de bu ilginin süratli gelişimine hiçbir direnç göstermeksizin, belki de bunun doğru dürüst farkında bile olmaksızın, her halükarda onu gizli tutmak için özel bir çaba sarf etmeksizin kaptırmaya başlamıştı. Aradaki yaş farkını göz ardı etmemesi gerektiğini en nazik haliyle açıklamaya çalıştı Anna annesine. Oysa kadınlığının bittiği buhranını yaşarken bir anda kanama yaşaması içinde büyük bir coşku yaşattı. Doğanın aşkına destek olduğunu ve kadınlığını ona geri verdiğini düşündü. Oysa be büyük aldanıştı bu. Onun duygularının karşılığı olduğu işaretleri yakaladı Ken’de.
“.. genç insanların genellikle olgun kadınlığı deneyimsiz gençliğe, o aptal kız tipine tercih ettiklerini bilmiyor değilsindir. Bunda anneye dönüş isteğinin bir payı olabilir; tıpkı tam tersine, yaşlı bir kadının genç bir adama olan tutkusuna anaç duygular karıştığı gibi.”
Birlikte bir seyahatlerinde açıldı Ken’e ve gerçekten karşılık buldu. Akşam ya da ertesi gün bir bahane bulup evine gitmek üzere sözleşti ve geziden döndüler ama Rosalie gidemedi. Korkunç bir kanama ile uyandı ve acil hastaneye kaldırıldı. Doğanın ona bir lütfu, aşkının gücüyle gelen ‘ikinci bahar’ sandığı bu ‘mucizevi’ bedensel değişim aslında içeride büyüyen ölümcül bir kanserdi. Doğa, yaşamı taklit ederek ölümü getirdi.
“Anna, doğanın aldatmacasından ve alaycı korkunçluğundan söz etme. Ben nasıl onu küçümsemediysem sen de küçümseme. Oraya, sizden ve ilkbaharın olduğu şu hayattan uzağa istemeye istemeye gidiyorum. Fakat ölüm olmasa ilkbahar ne olurdu ki? Ölüm, hayatın önemli bir aracı ve eğer benim için yeniden diriliş ve aşk hevesi kılığına girdiyse bu bir kandırmaca değil, iyilik ve lütuftu."
Aslında aldanış, genç adamın aşkının sahteliği olur diye bekliyordum bu nedenle bu son beni şaşırttı. Anne kız diyalogları dönemin şartlarını, Rosalie’nin içine düşebileceği durumu çok net aktarıyordu. Coşkulu, romantik bir kadın olan Rosalie aşkına karşılık bulduktan sonra ölümle burun buruna geldiğinde bile hayata küsmeden gözlerini yumdu. Akıcı, derin bir kitaptı.
·
35 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.