Bazı hikâyeler bağırmaz insanın içine işler....
Ve bazı duygular gerçekten altı harfli bir tatlı gibi; dışarıdan yumuşak, içindeyse kocaman bir hikâye saklı.
Uzun zamandır tanıyormuşum ve insanların içini dinliyormuşum hissi uyandıran bir duyguyla bitti. 
Şermin Yaşar ’ın kalemiyle ilk defa, 
Dedemin Bakkalı kitabıyla tanışmıştım.
Diğerinde olduğu gibi bu kitabında da yine aynı samimiyeti verdi. Yeri geldi gülümsedim, yeri geldi durup kendi hayatımı düşünüverdim. Anlattığı duygular çok tanıdıktı çünkü.
Büyük olaylardan çok, insanların içinde taşıdığı küçük kırgınlıklar, özlemler ve suskunluklar vardı. Belki de bu yüzden bana gerçek geldi, bu yüzden kendimden bir şeyler buldum.
𝙃𝙖𝙮𝙖𝙩 𝙙𝙖 çoğu 𝙯𝙖𝙢𝙖𝙣 𝙗ö𝙮𝙡𝙚 𝙙𝙚𝙜̆𝙞𝙡 𝙢𝙞 𝙯𝙖𝙩𝙚𝙣? İ𝙣𝙨𝙖𝙣 𝙚𝙣 𝙘̧𝙤𝙠 𝙜ö𝙧ü𝙣𝙢𝙚𝙮𝙚𝙣 𝙮𝙚𝙧𝙡𝙚𝙧𝙞𝙣𝙙𝙚𝙣 𝙮𝙤𝙧𝙪𝙡𝙪𝙮𝙤𝙧
.
Bazı sayfalarda bir aile sofrasında oturuyormuş gibi hissediyorsun. O sıcaklık, o hafif hüzün, geçmişin insana bıraktığı izler…
Şermin Yaşar bunları öyle doğal anlatıyor ki, okurken “ben bunu yaşamış gibiyim” dedim içimden.
Yer yer içimi burkan bir kitap oldu ama o burukluk bile üzmedi beni. Tam tersine, 𝙞𝙣𝙨𝙖𝙣𝙖 𝙠𝙚𝙣𝙙𝙞𝙣𝙞 𝙝𝙖𝙩ı𝙧𝙡𝙖𝙩𝙖𝙣 𝙗𝙞𝙧 𝙩𝙖𝙧𝙖𝙛ı 𝙫𝙖𝙧𝙙ı.
Altı Harfli Bir Tatlı kulağıma şunu fısıldadı: Hepimiz biraz kırık, biraz eksik ama yine de sevgiyi, aidiyet hissini ve anlaşılmayı aramaktan vazgeçmiyoruz.
Abartısız ama etkili bir kitaptı benim için. Sessiz sakin ilerledi ama bittiğinde insanda sıcak bir iz bıraktı. Öyle çarpıcı cümlelerle değil belki , ama kalbe yavaşça dokunarak kendini hatırlatan kitaplardan biri oldu.
Şermin Yaşar ’ın kalemiyle ilk defa, Dedemin Bakkalı kitabıyla tanışmıştım.
Diğerinde olduğu gibi bu kitabında da yine aynı samimiyeti verdi. Yeri geldi gülümsedim, yeri geldi durup kendi hayatımı düşünüverdim. Anlattığı duygular çok tanıdıktı çünkü.
Büyük olaylardan çok, insanların içinde taşıdığı küçük kırgınlıklar, özlemler ve suskunluklar vardı. Belki de bu yüzden bana gerçek geldi, bu yüzden kendimden bir şeyler buldum.
𝙃𝙖𝙮𝙖𝙩 𝙙𝙖 çoğu 𝙯𝙖𝙢𝙖𝙣 𝙗ö𝙮𝙡𝙚 𝙙𝙚𝙜̆𝙞𝙡 𝙢𝙞 𝙯𝙖𝙩𝙚𝙣? İ𝙣𝙨𝙖𝙣 𝙚𝙣 𝙘̧𝙤𝙠 𝙜ö𝙧ü𝙣𝙢𝙚𝙮𝙚𝙣 𝙮𝙚𝙧𝙡𝙚𝙧𝙞𝙣𝙙𝙚𝙣 𝙮𝙤𝙧𝙪𝙡𝙪𝙮𝙤𝙧
.
Bazı sayfalarda bir aile sofrasında oturuyormuş gibi hissediyorsun. O sıcaklık, o hafif hüzün, geçmişin insana bıraktığı izler…
Şermin Yaşar bunları öyle doğal anlatıyor ki, okurken “ben bunu yaşamış gibiyim” dedim içimden.
Yer yer içimi burkan bir kitap oldu ama o burukluk bile üzmedi beni. Tam tersine, 𝙞𝙣𝙨𝙖𝙣𝙖 𝙠𝙚𝙣𝙙𝙞𝙣𝙞 𝙝𝙖𝙩ı𝙧𝙡𝙖𝙩𝙖𝙣 𝙗𝙞𝙧 𝙩𝙖𝙧𝙖𝙛ı 𝙫𝙖𝙧𝙙ı.
Altı Harfli Bir Tatlı kulağıma şunu fısıldadı: Hepimiz biraz kırık, biraz eksik ama yine de sevgiyi, aidiyet hissini ve anlaşılmayı aramaktan vazgeçmiyoruz.
Abartısız ama etkili bir kitaptı benim için. Sessiz sakin ilerledi ama bittiğinde insanda sıcak bir iz bıraktı. Öyle çarpıcı cümlelerle değil belki , ama kalbe yavaşça dokunarak kendini hatırlatan kitaplardan biri oldu.·
95 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.