İdeal bir baş ucu kitabı; ilgilisine...
Mecit Ömür Öztürk; her ne yazmışsa, hiç tereddüt etmeden okurum diyeceğim, kitaplarının tamamına yakınını okuduğum, zaman zaman tekrara düştüğü hissine kapılsam da okurun düşünce dünyasına kalıcı dokunuşlar yapma adına çoğu zaman beni bu tekrarların aslında gerekli olduğunu düşünmeye sevkeden bir yazar.
Bence onu benzerlerinden farklı kılan husus, felsefeci bir altyapıdan gelmesi. Felsefe donanımına sahip bir yazarın, -din ile felsefeyi, bilimi ve sanatı karşı karşıya getirme çabası içerisine girmek şöyle dursun- din, inanç ve yaşam konusundaki söylemlerinin bu kadar hayatın içinden, bu kadar duyarlı ve bu kadar pozitif olması ve "Dervişin Teselli Koleksiyonu" kitap serisiyle son yıllarda oldukça geniş bir okur kitlesine ulaşması bence günümüzün dini kitap yazarlarının pek çoğunda kolay kolay rast gelinemeyecek bir hususiyet.
Duayı Yeniden Keşfetmek , ismiyle müsemma bir biçimde; aslında çoğu mütedeyyin ferdin diğer ibadet biçimleri gibi şekle indirgediği ancak hâl, içerik, zaman, beklenti açısından ya eksik ya da yanlış algıladığı dua kavramı üzerinde yeniden düşünmeye ve aydınlanmaya sevk ediyor.
Takdim bölümünde belirtildiği gibi, dua kitapta bir dilek listesinden ziyade terbiye süreci, bir dua disiplini olarak ele alınmış. Doğru dua disiplininin oluşturulamamasını; vitamin eksikliği yaşayan bir kişinin hangi desteği hangi koşullarda alması gerektiğini düşünmeden bilinçsiz şekilde takviye vitamin veya besinler tüketerek maksadın tersine sonuçlar almasına veya kilo fazlalığı yaşayan birisinin kendi bedeninin ve metabolizmasının somut gerçeklerini dikkate almayan egzersiz veya diyet programları peşinde koşarak sonuç alamayışına benzetmek mümkün.
Aslında duanın nasıl ne şekilde, hangi zamanlarda, nasıl yapılacağı konuyla ilgilenenler için çok da bilinmeyen şeyler değil. Fakat bu kitapta yer alan ve aşağıda sıralanan bazı hususlar pek çoğumuz tarafından yanlış algılanıyor ya da gözden kaçırılıyor:
- Dil ile kalbin uyum içinde olması (ihlas samimiyet içinde olma; riyâ, kibir, haram, günah ve zulümden uzak durmak, topyekün yaşantımızda hâl ehli olma çabası içerisinde bulunmak)
- Yaratıcıyla manevi bir bağ (rabıta) kurmak; duanın beklenen sonucundan çok Allah’ın rızasını kazanmaya odaklanmak,
- Duayı bizi beklediğimiz sonuca götürecek anahtar olarak görmek yerine, karşılaştığımız sorunların aslında dua vaktinin geldiğinin habercisi olduğunu düşünmek,
- Duanın kişinin kulluğunun alameti, nişanı, ruhu olduğu ve iman seviyesini gösterdiği,
- Duanın sadece zor zamanda değil, rahat ve geniş zamanlarda da sürdürülmesi zarureti,
- Duaya icabet ve duanın kabulü arasındaki fark,
- Duanın kabul şekilleri (duanın en kötü ihtimalle, kişiyi başka ve daha büyük musibetlerden koruduğu),
- Duanın kavlî (sözlü) ve fiilî (eylemsel) boyutlarını içeren tevekkül olgusuna dair farkındalık sahibi olunmasının önemi,
- Duada ifadelerimizin aslında o kadar da süslü ve edebi olmasına gerek olmadığı,
- Talebimizi karşılamasını beklediğimiz makama (Allah'a) karşı hüsnüzan beslememenin duanın kabulü önünde en büyük engellerden biri olduğu, vb….
Kitabın son kısımlarında yer alan dua örnekleri ise dua ederken nasıl bir ruh hali, nasıl bir beklenti içerisinde bulunulması gerektiğini o kadar güzel şekilde gösteriyor ki, okura ister istemez "böyle güzel dualar eğer temiz bir kalple, gönülden edilirse Yaradan kesinlikle karşılıksız bırakmaz!" dedirtiyor.
Sonuç olarak, tekrar tekrar okunması gereken değerli bir çalışma olmuş; kaderinin endişesini, dünya ve ahiret yaşantısının yükünü kendi acziyeti içine hapsetmek istemeyen, arzuhalini doğru ve yerinde yapma çabası içerisindeki her okura -şiddetle değil ama önemle- tavsiye ederim.Kitap İncelemesi
Mecit Ömür Öztürk; her ne yazmışsa, hiç tereddüt etmeden okurum diyeceğim, kitaplarının tamamına yakınını okuduğum, zaman zaman tekrara düştüğü hissine kapılsam da okurun düşünce dünyasına kalıcı dokunuşlar yapma adına çoğu zaman beni bu tekrarların aslında gerekli olduğunu düşünmeye sevkeden bir yazar.
Bence onu benzerlerinden farklı kılan husus, felsefeci bir altyapıdan gelmesi. Felsefe donanımına sahip bir yazarın, -din ile felsefeyi, bilimi ve sanatı karşı karşıya getirme çabası içerisine girmek şöyle dursun- din, inanç ve yaşam konusundaki söylemlerinin bu kadar hayatın içinden, bu kadar duyarlı ve bu kadar pozitif olması ve "Dervişin Teselli Koleksiyonu" kitap serisiyle son yıllarda oldukça geniş bir okur kitlesine ulaşması bence günümüzün dini kitap yazarlarının pek çoğunda kolay kolay rast gelinemeyecek bir hususiyet.
Duayı Yeniden Keşfetmek , ismiyle müsemma bir biçimde; aslında çoğu mütedeyyin ferdin diğer ibadet biçimleri gibi şekle indirgediği ancak hâl, içerik, zaman, beklenti açısından ya eksik ya da yanlış algıladığı dua kavramı üzerinde yeniden düşünmeye ve aydınlanmaya sevk ediyor.
Takdim bölümünde belirtildiği gibi, dua kitapta bir dilek listesinden ziyade terbiye süreci, bir dua disiplini olarak ele alınmış. Doğru dua disiplininin oluşturulamamasını; vitamin eksikliği yaşayan bir kişinin hangi desteği hangi koşullarda alması gerektiğini düşünmeden bilinçsiz şekilde takviye vitamin veya besinler tüketerek maksadın tersine sonuçlar almasına veya kilo fazlalığı yaşayan birisinin kendi bedeninin ve metabolizmasının somut gerçeklerini dikkate almayan egzersiz veya diyet programları peşinde koşarak sonuç alamayışına benzetmek mümkün.
Aslında duanın nasıl ne şekilde, hangi zamanlarda, nasıl yapılacağı konuyla ilgilenenler için çok da bilinmeyen şeyler değil. Fakat bu kitapta yer alan ve aşağıda sıralanan bazı hususlar pek çoğumuz tarafından yanlış algılanıyor ya da gözden kaçırılıyor:
- Dil ile kalbin uyum içinde olması (ihlas samimiyet içinde olma; riyâ, kibir, haram, günah ve zulümden uzak durmak, topyekün yaşantımızda hâl ehli olma çabası içerisinde bulunmak)
- Yaratıcıyla manevi bir bağ (rabıta) kurmak; duanın beklenen sonucundan çok Allah’ın rızasını kazanmaya odaklanmak,
- Duayı bizi beklediğimiz sonuca götürecek anahtar olarak görmek yerine, karşılaştığımız sorunların aslında dua vaktinin geldiğinin habercisi olduğunu düşünmek,
- Duanın kişinin kulluğunun alameti, nişanı, ruhu olduğu ve iman seviyesini gösterdiği,
- Duanın sadece zor zamanda değil, rahat ve geniş zamanlarda da sürdürülmesi zarureti,
- Duaya icabet ve duanın kabulü arasındaki fark,
- Duanın kabul şekilleri (duanın en kötü ihtimalle, kişiyi başka ve daha büyük musibetlerden koruduğu),
- Duanın kavlî (sözlü) ve fiilî (eylemsel) boyutlarını içeren tevekkül olgusuna dair farkındalık sahibi olunmasının önemi,
- Duada ifadelerimizin aslında o kadar da süslü ve edebi olmasına gerek olmadığı,
- Talebimizi karşılamasını beklediğimiz makama (Allah'a) karşı hüsnüzan beslememenin duanın kabulü önünde en büyük engellerden biri olduğu, vb….
Kitabın son kısımlarında yer alan dua örnekleri ise dua ederken nasıl bir ruh hali, nasıl bir beklenti içerisinde bulunulması gerektiğini o kadar güzel şekilde gösteriyor ki, okura ister istemez "böyle güzel dualar eğer temiz bir kalple, gönülden edilirse Yaradan kesinlikle karşılıksız bırakmaz!" dedirtiyor.
Sonuç olarak, tekrar tekrar okunması gereken değerli bir çalışma olmuş; kaderinin endişesini, dünya ve ahiret yaşantısının yükünü kendi acziyeti içine hapsetmek istemeyen, arzuhalini doğru ve yerinde yapma çabası içerisindeki her okura -şiddetle değil ama önemle- tavsiye ederim.··
241 Gösterim
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Kaleminize sağlık çok güzel bir inceleme olmuş. Kitabı ben de geçen hafta okudum ve ruhuma çok iyi geldi. Rafa kaldırılacak değil, ara sıra açıp tekrar tekrar istifade edilmesi gereken kitaplardan. Yazar hakkındaki düşüncelerinize de katılıyorum, Dervişin Teselli Koleksiyonu bana çok iyi gelmişti. Felsefe ve dini duyguları paralel işleyebilmesi çok hoşuma gidiyor. 🙏😇
Kaleminiz daim olsun hocam, pek güzel ifade etmişsiniz, sizin alıntılarınız vesilesiyle dua konusunda eksik kaldigim bir zaman diliminde gündemime girdi bu kitap, en kısa zamanda ben de okuyacağım inşallah
MURAT AYDIN
Gönderi Sahibi
Çok teşekkür ederim. Vesile olacaksam ne mutlu bana. Dualarınızda yer almak suretiyle komisyonumu isterim. 🙏😊