Georges Bernanos’un 1936 yılında kaleme aldığı, Fransız Akademisi Büyük Roman Ödülü’ne layık görülen Bir Taşra Papazının Güncesi,yönetmen Robert Bresson tarafından 1951’de sinemaya uyarlanmıştır.
Kuzey Fransa’daki bir köye atanan genç bir papaz,görevine her ne kadar büyük bir tutkuyla başlamış olsa da,-tıbkı köy gibi-yalnız,çaresiz ve eksik hissetmeye başlar kendini.Buna pek çok şeyin sebep olduğu söylenebilir,ama esas mesele papazın yaşadığı uyumsuzlukta gizlidir.(arka kapaktan)
Papazımız biraz içe kapanık,duygularını tam olarak ifade etmeyi beceremeyen biridir, günlük tutması birazda bundandır.Toplum içindedir ama toplumdan ayrıdır sanki,kendinden ziyade başkalarının acılarına odaklanır,görevi gereği yaptığı bu davranışlarda zamanla kendisini yıpratır.Korkuları,zayıflıkları ve kırılganlıkları vardır anlayacağınız güçlü bir karakter değildir.
Zamanla ruhsal çöküntüye uğrar bu fiziksel rahatsızlığı ile eş zamanlı gerçekleşir.
Peki papaz günlüğünde genel anlamda ne anlatır?Bireysel ve toplumsal çürümeyi,yaşanan sınıfsal farkları,sahte dindarlıkları ve insanların birbirine karşı acımasızlıkları ele alınır.
Bir Taşra Papazının Güncesi her okura hitap eder mi bilemedim,ben pek çok alıntı yapmama bazı yerlerini çok beğenmeme rağmen kopukluk yaşadığımı belirtmeliyim.Kitap ve sevgiyle kalınız.
·
51 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.