Kalpsiz değilsin sen, senin kalbin çalındı.
ÇOCUKLUĞUMUZ, PAMUK PRENSES VE 7 CÜCELER...
AYNA AYNA SÖYLE BANA BENDEN GÜZELİ VAR MI BU DÜNYADA ?
Mine Söğüt 'ün yazdığı 
Ormandaki Kalpsiz Ceylan , masal bu ya prenses'in kalbini kraliçeye avcının götürmesi gerekir ama götürdüğü ceylanın kalbidir ve o kalbi geri almak için uğraşacakları Mantıklı adında 8.cücenin eklenmesiyle masalın bildiğimizden farklı bir sonlu hikayesi... Çocuk kitabı gibi düşünmenizi istemem buraya eklenen 8. cücenin ister istemez düşünmenizi sağladığını ve bir o kadarda aslında sorgulayacak şeylerin olduğunu hissettirdiğinin notunu ekleyebilirim.
"Kalpsiz bir ceylan nasıl hayatta kalabilir bu ormanda ? "
"Zihni korkularla dolu birine korkacak bir şey olmadığını anlatmak hiç kolay değildir. Korku mantığa her zaman galip gelir. Ayrıca mantığın ne olduğunu bilmeyen birinden de mantıklı olmasını isteyemezsiniz. Ona önce mantık nedir anlatmanız gerekir."
"Hayat hepimizin kolayca kavrayamayacağı kadar karışık ve tuhaf değerlerle doludur. Eğer bu karışıklık ve tuhaflık bizi yorar ve anlama uğraşından vazgeçirirse renksiz, tekdüze bir hayatın içinde kalabalıklarla birlikte olağan bir akışa kapılıp gideriz. Yaşadığımız hayata yabancılaşır, kendimizi anlamsız ve değersiz hissettiğimiz bir hayatın içinde yorgun ve yılgın buluruz. Ama eğer bu karışıklık ve tuhaflık gözümüzü baştan yıldırmaz da merakın ve bilginin peşine takılıp sorunlarla zenginleştirdiğimiz bir hayat hedeflersek o soruların bizi sokacağı yollar hem dünyamızı renklendirir hem de yaşam hevesimizi artırır..."
"Orman, dışarıdan bakanlar için ağaçlar, bitkiler, hayvanlar, bilinmezlikler, maceralar ve tehlikelerle dolu gizemli bir dünyadır.
İçinde yaşayanlar içinse tarifsiz bir cennet. İnsanların girmeye çekindikleri uçsuz bucaksız derinliklerinde sayısız canlı sadece bir başka canlıya yem olmamak için tetikte olmanın dışında bir endişeyi akıllarına getirmeden, nefes almanın, karın doyurmanın, sevişmenin ve hayatta kalamanın tadını çıkara çıkara huzur içinde ve korkusuzca var olur.
Taki ormana dışardan bir insan girene kadar.
Eğer ormana giren o bir insan kendisininde doğanın bir parçası olduğunu hissetmiyorsa evrende var olan şeylerin kendi değerleriyle ilgilenmeyip onlara farklı değerler biçiyorsa ormana onunla birlikte kötülükte girer.
Yok, o bir insan, sadece bir tek insan, ormandaki ağacın, çiçeğin, hayvanın, toprağın, suyun ve kendisinin gerçekte bir bütünün parçası olduğunu hissediyorsa ve sadece kendi varlığıyla değil evrendeki tüm varlıklarla ilgili endişeler duyup sorumluluklar taşıyorsa onunla birlikte ormana iyilik girer.
Ormanında bir kalbi vardır.
Okalbe iyiliğin mi yoksa kötülüğün mü yerleşeceği, bizim bu hayatta gerçeklikle kurduğumuz ilişkiler ve seçenekler içinde neleri tercih ettiğimize bağlıdır."
"İnsanlar ağaçların ulak olduğu bir dünyada yaşadıklarını hiç bilmezler. Farklı kıtalarda ve farklı kültürlerde yaşayanların, nasıl olup da birbirlerinden hiç haberleri olmadığı zamanlarda aynı şekilde diller keşfettiklerini, kavramlar yaşattıklarını, ahlaklar inşa ettiklerini, felsefeler ürettiklerini, tanrılar hayal ettiklerini çözmeye çalışırken akıllarına ağaçlardan kuşkulanmak hiç gelmez.
Sırf ağaçlar değil kuşlar da yeryüzünde oradan oraya anlam ve duygu taşıyan, tıpkı ağaçların kökleri gibi birbirinden uzak insanlar arasında bağ kurulmasını sağlayan ulaklardır. Kuşlara ve ağaçlara yabancılaşan bir dünyada yaşayan insan hızla kendisine de yabancılaşır.
O yüzden, kendi gelecekleri hakkında kararları, gölgeleri birbirinin üzerine düşen sıkışık evlerle dolu ağaçsız, çorak yerlerde yağmurlardan kaçarak ve fırtınalardan korkarak alan insanlarla; kendi gelecekleri hakkındaki kararları ormanlarda, nehir ve deniz kenarında, gökyüzünü görerek ve toprağın kokusunu duyarak güneşin, ayın ve yıldızların doğup batışını izleyip rüzgarları adlarıyla tanıyarak alan İnsanlar arasında dünyalar kadar fark vardır. "
"Bir kötülükle savaşırken en büyük tehlike karşınızdaki kötüye dönüşmenizdir. "
"Doğruculuk tuzak kurmaktan her zaman daha güçlü bir silahtır..."
"İnsanlar nasıl oluyordu da gerçekleri görmemek için bu kadar ısrarcı oluyorlar ve hata üzerine hata yapıyorlardı."
“ Kendi değerini bilmeyen insan başkasının değerini de bilemez.”
"Bazı şeylerin yolunda gitmemesi, hiçbir şeyin yolunda gitmeyeceği anlamına gelmez. Siz tercihlerinizle bir kahraman olmayı hak ediyorsunuz, onlar da kaybeden olmayı,"...
Mine Söğüt 'ün yazdığı Ormandaki Kalpsiz Ceylan , masal bu ya prenses'in kalbini kraliçeye avcının götürmesi gerekir ama götürdüğü ceylanın kalbidir ve o kalbi geri almak için uğraşacakları Mantıklı adında 8.cücenin eklenmesiyle masalın bildiğimizden farklı bir sonlu hikayesi... Çocuk kitabı gibi düşünmenizi istemem buraya eklenen 8. cücenin ister istemez düşünmenizi sağladığını ve bir o kadarda aslında sorgulayacak şeylerin olduğunu hissettirdiğinin notunu ekleyebilirim.
"Kalpsiz bir ceylan nasıl hayatta kalabilir bu ormanda ? "
"Zihni korkularla dolu birine korkacak bir şey olmadığını anlatmak hiç kolay değildir. Korku mantığa her zaman galip gelir. Ayrıca mantığın ne olduğunu bilmeyen birinden de mantıklı olmasını isteyemezsiniz. Ona önce mantık nedir anlatmanız gerekir."
"Hayat hepimizin kolayca kavrayamayacağı kadar karışık ve tuhaf değerlerle doludur. Eğer bu karışıklık ve tuhaflık bizi yorar ve anlama uğraşından vazgeçirirse renksiz, tekdüze bir hayatın içinde kalabalıklarla birlikte olağan bir akışa kapılıp gideriz. Yaşadığımız hayata yabancılaşır, kendimizi anlamsız ve değersiz hissettiğimiz bir hayatın içinde yorgun ve yılgın buluruz. Ama eğer bu karışıklık ve tuhaflık gözümüzü baştan yıldırmaz da merakın ve bilginin peşine takılıp sorunlarla zenginleştirdiğimiz bir hayat hedeflersek o soruların bizi sokacağı yollar hem dünyamızı renklendirir hem de yaşam hevesimizi artırır..."
"Orman, dışarıdan bakanlar için ağaçlar, bitkiler, hayvanlar, bilinmezlikler, maceralar ve tehlikelerle dolu gizemli bir dünyadır.
İçinde yaşayanlar içinse tarifsiz bir cennet. İnsanların girmeye çekindikleri uçsuz bucaksız derinliklerinde sayısız canlı sadece bir başka canlıya yem olmamak için tetikte olmanın dışında bir endişeyi akıllarına getirmeden, nefes almanın, karın doyurmanın, sevişmenin ve hayatta kalamanın tadını çıkara çıkara huzur içinde ve korkusuzca var olur.
Taki ormana dışardan bir insan girene kadar.
Eğer ormana giren o bir insan kendisininde doğanın bir parçası olduğunu hissetmiyorsa evrende var olan şeylerin kendi değerleriyle ilgilenmeyip onlara farklı değerler biçiyorsa ormana onunla birlikte kötülükte girer.
Yok, o bir insan, sadece bir tek insan, ormandaki ağacın, çiçeğin, hayvanın, toprağın, suyun ve kendisinin gerçekte bir bütünün parçası olduğunu hissediyorsa ve sadece kendi varlığıyla değil evrendeki tüm varlıklarla ilgili endişeler duyup sorumluluklar taşıyorsa onunla birlikte ormana iyilik girer.
Ormanında bir kalbi vardır.
Okalbe iyiliğin mi yoksa kötülüğün mü yerleşeceği, bizim bu hayatta gerçeklikle kurduğumuz ilişkiler ve seçenekler içinde neleri tercih ettiğimize bağlıdır."
"İnsanlar ağaçların ulak olduğu bir dünyada yaşadıklarını hiç bilmezler. Farklı kıtalarda ve farklı kültürlerde yaşayanların, nasıl olup da birbirlerinden hiç haberleri olmadığı zamanlarda aynı şekilde diller keşfettiklerini, kavramlar yaşattıklarını, ahlaklar inşa ettiklerini, felsefeler ürettiklerini, tanrılar hayal ettiklerini çözmeye çalışırken akıllarına ağaçlardan kuşkulanmak hiç gelmez.
Sırf ağaçlar değil kuşlar da yeryüzünde oradan oraya anlam ve duygu taşıyan, tıpkı ağaçların kökleri gibi birbirinden uzak insanlar arasında bağ kurulmasını sağlayan ulaklardır. Kuşlara ve ağaçlara yabancılaşan bir dünyada yaşayan insan hızla kendisine de yabancılaşır.
O yüzden, kendi gelecekleri hakkında kararları, gölgeleri birbirinin üzerine düşen sıkışık evlerle dolu ağaçsız, çorak yerlerde yağmurlardan kaçarak ve fırtınalardan korkarak alan insanlarla; kendi gelecekleri hakkındaki kararları ormanlarda, nehir ve deniz kenarında, gökyüzünü görerek ve toprağın kokusunu duyarak güneşin, ayın ve yıldızların doğup batışını izleyip rüzgarları adlarıyla tanıyarak alan İnsanlar arasında dünyalar kadar fark vardır. "
"Bir kötülükle savaşırken en büyük tehlike karşınızdaki kötüye dönüşmenizdir. "
"Doğruculuk tuzak kurmaktan her zaman daha güçlü bir silahtır..."
"İnsanlar nasıl oluyordu da gerçekleri görmemek için bu kadar ısrarcı oluyorlar ve hata üzerine hata yapıyorlardı."
“ Kendi değerini bilmeyen insan başkasının değerini de bilemez.”
"Bazı şeylerin yolunda gitmemesi, hiçbir şeyin yolunda gitmeyeceği anlamına gelmez. Siz tercihlerinizle bir kahraman olmayı hak ediyorsunuz, onlar da kaybeden olmayı,"...·
47 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.