Pia Mater ile başlayan serinin ikinci kitabından biraz bahsetmek istiyorum. İlk kitabın yanında eklenen karakterler ve olaylar yine bizi duygu, eylem ve zihnimizin kimi tanıdık kimi tanıdık olmayan koridorlarında dolaştırmaya devam ediyor.
Kitabın başlarında özellikle çok kafa yorduğum bir bölümün içerisinde epey gezindim diyebilirim. Çünkü okurken insan kendisini düşünüyor. Yıllarca anne ve babası olarak tanıdıgı insanların aslında gerçek ailesinin k&tilleri olduğunu öğrenmek gerçekten başınıza alacağınız en büyük darbeden bile çok daha fazla hasar verebilir insana. Tüm yaşamın yalanın üzerine inşa edilmiş olması insanın içinde bir yerlere çok dokunur diye düşünüyorum. Diğer yandan hafıza üzerine de düşündüm. Bununla ilgili izlediğim filmler kitabın içerisinde de bana hatırlattığı şekliyle, gerçekten de ilginç bir konu kendi adıma.
İlk kitapta olduğu gibi serinin ikinci kitabında da hem bilimsel hem de gündelik yaşamımız içerisindeki bir hikayeyle ölçülecek detaylar olması kitabı daha keyifli hale getiriyor. Mesela oksitosin, hem bedensel hem de duygusal bağlarımızı şekillendiren, insan ilişkilerinin temelinde yer alan güçlü bir kimyasalın, içimizdeki binlerce kırık parçayı, sevdiğimiz birine sarıldıktan sonra birleştirecek gücü olan bir hormon olarak burada rastlamak hoşuma gitti. Sadece bu da değil kitabın içindeki hikayenin yanında öğreneceğiniz çok çeşitli bilgiler var.
·
53 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.