Effi Briest, Alman yazar Theodor Fontane’nin 1895’te yayımlanan, Alman gerçekçiliğinin klasiklerinden sayılan; evlilik, baskı ve “saygınlık” kavramı üzerinden yaptığı eleştirilerle öne çıkan önemli eserlerinden biri.
Roman, ailesinin yönlendirmesiyle kendisinden çok büyük olan Baron Geert von Innstetten ile evlenen 17 yaşındaki Effi Briest’in yaşamını anlatıyor.
Roman çoğu zaman Anna Karenina ve Madame Bovary ile karşılaştırılıyor. Ama bence bu romanda Fontane ihaneti romantikleştirmiyor. Hatta ortada gerçekten büyük bir aşk olduğuna da inanmadım ben. Zavallı Effi biraz saftirikliğinin, biraz can sıkıntısının kurbanı oluyor. Küçücük bir ilişkinin bile bir kadının hayatını yerle bir etmeye yettiği bir dünyada yaşıyor.
Aslında bana göre asıl trajedi ihanetten bile önce başlıyor. Daha çocuk sayılacak yaşta, kendisinden çok büyük bir adamla evlendirilmesi zaten başlı başına bir hata. Ama dönemin normalleri içinde kimse bunu sorgulamıyor bile.
Romanı severek okudum ama elimde anlamsız şekilde süründü nedense. Çünkü bu bir ihanet hikâyesi olsa da okur olarak o ilişkinin içine tam giremiyoruz. Duygular hep biraz uzaktan anlatılıyor. O tutku, o yangın hissi yok. Kitap sanki özellikle duygusal bir mesafe koyuyor araya. Ama galiba Fontane’nin yapmak istediği şey de tam olarak buydu. Büyük bir aşk anlatmaktan çok, toplumun bir kadını nasıl sessizce ezebildiğini göstermek.
Bitince içimde büyük bir çarpılma bırakmadı belki ama Effi’ye uzun süre üzüldüm. Çünkü bazı hayatlar büyük hatalar yüzünden değil, yanlış zamanda yanlış insanların arasında sıkışıp kaldığı için kırılıyor.
·
167 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.