Dünyayı güzellik kurtarmayacak…
Fyodor Mihayloviç Dostoyevski’nin “Niyetim bütünüyle güzel bir insanı anlatmaktır.” diyerek kaleme aldığı karakter kadrosu oldukça zengin bir roman. Sayısı fazla olan bu karakterlerin de hemen her biri derinleştirilmiş olduğundan bana biraz dağınık göründü kitap. Bununla birlikte kitap dev bir tiyatro eseri gibi çünkü karakterlerin tepkileri hep teatral bir havada verilmiş. Bütün karakterleri hastalıklı onursuz, fazla saf ve gerçekten budala Prens Mışkin, kibirli, histerik Aglaya İvonovna, dürtüsel psikopat Rogojin ve daha nicesi… 1800’lü yıllarda kadın sorununa değinilmesi, Rusya'nın sınıflı toplum yapısı ve 50-60 yıl sonra yaşanacaklara kaynaklık edebilecek düşünce tohumlarının yavaş yavaş filizlenişini görüyoruz. Roman, Prens Mışkin'e atfedilen o ünlü sözle yankılanır: "Dünyayı güzellik kurtaracak..." ama Dostoyevski, güzelliğin dünyayı kurtarmaya yetmediğini sarsıcı bir dramla kanıtlar. İyiliğin ne kadar kırılgan olduğunu gözler önüne serer. Güzellik bir an parlar ama karanlık onu yutup gider. Ayrıca hepimizin "budala" olduğu bir dünya çok güzel bir yer olurdu belki ama bazılarımızın "budala" olduğu dünyada budalalar gerçekten de aptal ve zararlı görünüyor.
·
22 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.