Kara Keşiş, deha ile delilik arasındaki o ince çizgiyi oldukça rahatsız edici ama bir o kadar da etkileyici şekilde anlatan bir kitap. Hikâyenin merkezinde yer alan Kovrin, bir efsaneden duyduğu “Kara Keşiş”i zamanla halüsinasyon olarak görmeye başlıyor. Fakat bu keşiş yalnızca korkutucu bir figür değil; aynı zamanda Kovrin’in egosunu besleyen, ona üstün ve seçilmiş biri olduğunu söyleyen bir karakter hâline geliyor.
Kitap boyunca Kovrin’in gerçeklik algısının yavaş yavaş bozulmasına tanık olurken, bir yandan da onun bu halüsinasyonlara neden tutunduğunu anlamaya başlıyoruz. Çünkü Kara Keşiş’in söyledikleri, onun gururunu ve benliğini okşayan şeyler. Bu yüzden kitap yalnızca bir delirme hikâyesi gibi değil; insanın üstün görülme arzusunu, egosunu ve kendini özel hissetme ihtiyacını da sorgulayan psikolojik bir anlatı hâline geliyor.
Anton Çehov her zamanki gibi büyük olaylardan çok karakterin iç dünyasına odaklanıyor. Kısa olmasına rağmen insanın zihninde uzun süre kalan, huzursuz ama düşündürücü bir kitap olduğunu düşünüyorum. Okumanızı tavsiye ederim.
·
27 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.