Çürümenin sayıklamaları1000Kitap
Yazarın kökeni : İran edebiyatı
Romanın havası : Rüya ile gerçek arasında bir yer
Verdiği duygu : yalnızlık, takıntılar, ölüm , gerçeklikten kopuş ..
Kör Baykuş kitabına bundan yaklaşık iki yıl önce başlamış ama devamını getirememiştim. Sanırım bazı kitapların gerçekten bir zamanı oluyor. Bu sefer bilinçli ve kararlı bir şekilde yeniden başladım ve bitti .
Açıkçası sakin kafayla okunması gereken bir kitap. 95 sayfa da olsa yoğun metaforlar ve bilinç akışı hissi nedeniyle bazı bölümleri iki hatta üç kez okumak zorunda kaldım.
Yazarın sürekli tekrar ettiği bazı imgeler özellikle zihnime takıldı; kadınlar ve işaret parmakları ya da o salatalık kokusu gibi. Tam olarak çözemedim ama zaten roman biraz da o huzursuz belirsizlik hissiyle ilerliyor. Anlamlandırmak biraz güç.
İran sinemasını her zaman çok gerçekçi bulmuşumdur ve severim herkese hitap etmez ama hayatın içindendir yapaylık yoktur ; İran edebiyatında da benzer bir yapı görüyorum. Ne kadar baskı varsa anlatım o kadar yoğunlaşıyor sanki. Ülkede birçok eserin yasaklanmış olması da bunu daha da düşündürüyor bana. Bu kadar güçlü, karanlık ve yoğun anlatımlar baskının sonucu mu, yoksa insanlar gerçekten böyle bir ruh hali içinde yaşamaya mı zorlanıyor? Belki de ikisi aynı anda. Zaten Hidayet'in dünyasında yaşamakla çürümek birbirine çok yakın bunu hem kitabında hem de gerçek hayatında net görebiliyoruz.
Puanım 10/8
Kör Baykuş kitabına bundan yaklaşık iki yıl önce başlamış ama devamını getirememiştim. Sanırım bazı kitapların gerçekten bir zamanı oluyor. Bu sefer bilinçli ve kararlı bir şekilde yeniden başladım ve bitti .
Açıkçası sakin kafayla okunması gereken bir kitap. 95 sayfa da olsa yoğun metaforlar ve bilinç akışı hissi nedeniyle bazı bölümleri iki hatta üç kez okumak zorunda kaldım.
Yazarın sürekli tekrar ettiği bazı imgeler özellikle zihnime takıldı; kadınlar ve işaret parmakları ya da o salatalık kokusu gibi. Tam olarak çözemedim ama zaten roman biraz da o huzursuz belirsizlik hissiyle ilerliyor. Anlamlandırmak biraz güç.
İran sinemasını her zaman çok gerçekçi bulmuşumdur ve severim herkese hitap etmez ama hayatın içindendir yapaylık yoktur ; İran edebiyatında da benzer bir yapı görüyorum. Ne kadar baskı varsa anlatım o kadar yoğunlaşıyor sanki. Ülkede birçok eserin yasaklanmış olması da bunu daha da düşündürüyor bana. Bu kadar güçlü, karanlık ve yoğun anlatımlar baskının sonucu mu, yoksa insanlar gerçekten böyle bir ruh hali içinde yaşamaya mı zorlanıyor? Belki de ikisi aynı anda. Zaten Hidayet'in dünyasında yaşamakla çürümek birbirine çok yakın bunu hem kitabında hem de gerçek hayatında net görebiliyoruz.
Puanım 10/8·
110 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
