Korkuyu Beklerken
Korkuyu Beklerken, Oğuz Atay’ın insanın iç dünyasını didik didik ettiği, yalnızlığı, yabancılaşmayı ve zihinsel dağınıklığı merkezine aldığı öykülerden oluşuyor. Kitaptaki karakterlerin çoğu toplumdan kopmuş, kendi içine sıkışmış ve hayatla bağ kurmakta zorlanan insanlar. Özellikle başlıktaki “Korkuyu Beklerken” öyküsü, insanın kendi zihninde büyüttüğü korkuların nasıl bir çıkmaza dönüşebileceğini oldukça yoğun bir şekilde anlatıyor. Atmosfer olarak güçlü, dili ise yer yer çok çarpıcı.
Ama benim için kitapla arama ciddi bir mesafe girdi. Oğuz Atay’ın kalemini, kurduğu düşünsel dünyayı ve edebiyattaki yerini tabii ki anlıyorum; hatta bazı cümleleri gerçekten uzun süre akılda kalıyor. Fakat bu kitapta anlatının akıcılığı sık sık bozuldu. Yazarın karakterlerin zihnine sürekli müdahale etmesi, anlatıyı bölmesi ve düşünce akışını çok fazla parçalı vermesi beni hikâyeden uzaklaştırdı. Bazı bölümlerde öykünün içine girmek yerine metni dışarıdan izliyormuşum gibi hissettim. Bu tercih birçok okur için “derinlik” hissi yaratabilir ama ben o bağın içine tam olarak giremedim.
Yine de şunu söylemek lazım; bu kitap tamamen okurla kurduğu bağ üzerinden değerlendirilecek eserlerden biri. Kimileri için edebiyatın zirvesi sayılabilecek kadar etkileyici olabilir, kimileri içinse benim gibi mesafeli bir okuma deneyimine dönüşebilir. Ben çok yüksek bir puan veremedim çünkü okurken sürekli duraksadım ve akışın içine giremedim. Ama buna rağmen Oğuz Atay’ı seven okurların kitapta çok şey bulabileceğini de rahatlıkla anlayabiliyorum.
·
18 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.