Marlen Haushofer ile tanışmamı sağlayan bu kitap, benim için oldukça keyifli bir başlangıç oldu. Beni içine hızla çeken, bir solukta okuduğum kitaplardan olmadı açıkçası. Ama karakterin zihninde dolaşmayı; onun tüm karmaşıklığına, çelişkilerine ve karanlıklarına yavaş yavaş yaklaşmayı çok sevdim. Bir kadının hayatındaki mecburiyetleri, mesafeli —hatta “mış gibi” sürdürülen— ilişkileri ve o fazla teslimiyetçi haliyle her şeyden, hatta kendinden bile uzaklaşarak kendi içinde yabancılaşmasını bu kadar sahici bir dille okumak çok etkileyiciydi. En çok da yazarın tüm bunları büyük cümlelere ihtiyaç duymadan, sakin ama güçlü ve son derece özgün bir anlatımla aktarmasını sevdim.
“Ben bir canavarım, özgür ve tek başına ormanlarda gezinmek isteyen, alnına bir sarmaşığın dokunmasına bile katlanamayan bir canavar. O kadar da kötü bir şey olmazdı bu. Ama işte o canavar zaman zaman sevilmek, okşanmak ister ve inleye inleye sürünerek insanların arasına döner.”
·
53 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.