Ivan Turgenyev’in Babalar ve Oğullar kitabını bitirdiğimde içimde sakin ama yoğun bir his kaldı. Benim için 10/7’lik bir kitaptı çünkü gerçekten kaliteli ve düşündüren bir roman olmasına rağmen beni tamamen içine çekebildiğini söyleyemem. Kitap daha çok olaylardan ziyade fikirler ve karakterler üzerinden ilerliyor. Bu yüzden bazı bölümlerde okuma temposunun düştüğünü hissettim.
Bazarov karakteri kitabın en dikkat çekici tarafıydı bence. Her şeye karşı çıkan, duygularını bastıran ve mantığıyla yaşayan biri gibi görünse de aslında içinde büyük bir yalnızlık taşıyordu. Onu okurken bazen çok hak verdim, bazen de fazla sert ve yorucu buldum. Ama sanırım karakteri gerçek yapan şey de buydu.
Kitapta en sevdiğim şey kuşak çatışmasının çok doğal verilmesiydi. Babalarla oğullar arasındaki o görünmez mesafe ve anlaşamama hali bugün bile çok tanıdık hissettiriyor. Buna rağmen bazı uzun konuşmalar ve siyasi tartışmalar beni biraz yordu. Özellikle ortalarda durağanlaştığını düşündüm.
Final kısmı ise kitabın en etkileyici yeriydi. Büyük bir dramdan çok sessiz bir hüzün bıraktı bende. Kitap bittikten sonra o boşluk hissi uzun süre kaldı. Benim için kusursuz bir klasik olmadı ama kesinlikle düşündüren, karakterleriyle akılda kalan ve okunmaya değer bir romandı.
·
21 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.