İflahsızın Yusuf, Köse Hasan ve Pehlivan Ali köylerinden çıkarak Çukurova'da çalışmaya giden saf ve temiz üç köydeştir. Birbirlerine yarenlik edeceklerine dair söz de verirler. Trenden inip Adana'ya geldiklerinde çırçır fabrikasının yolunu tutarlar, fabrika önündeki amelelerle beraber işe alınmak için beklerlerken Yusuf, fabrika sahibinin otomobili önüne kendini atarak meramlarını fabrika sahibine anlatır ve üçlü, bu fabrikada çalışmaya başlar. Köse Hasan'ın hastalıkla boğuşup işe gidemediği zamanlarda ırgatbaşının haftalıklarını kesmesinden ötürü fabrika sahibinin odacı-sekreterine şikayette bulunan ikili, sekreterle ırgatbaşı düzenbazlıklarıyla kovulurlar.
Köse Hasanla yollarını ayırıp inşaata çalışmaya giden iki köylüden Pehlivan Ali kireç söndürme ocağında çalışırken İflahsızın Yusuf, Kılıç Usta'nın yanında duvar ustalığını öğrenmeye başlamıştır. Sayfalar arasında ilerledikçe Pehlivan Ali beraber çalıştığı Ömer Zorlu'nun Fatmasıyla kaçıp bir çiftlikte çapa işinde çalışırken Irgatbaşı'nın Fatma'ya göz koymasıyla Pehlivan Ali patoz makinesinde vazifelendirilir. Kitabın sonlarına doğru İflahsızın Yusuf'un hikayesiyle devam ederiz okumaya.
Romanda dönemin gerçeklikleri çok başarılı bir anlatımla, yerel ağız çok iyi kullanılarak ustaca yazılmış. Dönemdeki kara düzeni görüyoruz ve işçilerin her türlü sömürülmesini; ırgatbaşı, katip bazen taşeronun, adı ne olursa olsun mutlaka bir sömürü düzeninde baş gedikli olanları Orhan Kemal'in akıcı anlatımından okuyoruz. Karakterlerin cahilliği, saflığı çokluk güldürse de kitabın sonuna doğru içimizi burkan gelişmeleri ipucu vermemek adına yazmadım. Romanın sinemaya aktarılması kitabın başarısının sonucu olsa gerek ancak kitaptansa sinema filmi daha çok biliniyor ülkemizde. Suat Derviş'in Fosforlu Cevriyesi'nden sonra yüksek puanı hak eden başka bir eser. Herkese tavsiye ederim...
·
41 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.