Kitabın ilk başlarında "İsmet Özel böyle mi yazıyormuş, tavsiye edeceğim bir şiir kitabı değil." diyordum ta ki 1966'dan sonraki yazdığı şiirleri görene kadar. Evet, kabul edelim Özel'in üslubu biraz farklı, biraz (:
1966'dan sonraki kısmı kesinlikle tavsiye ediyorum. Ve o kısımlardan birkaç dizesiyle incelemeyi bitiriyorum.
"Ay vurunca çatlatır göğsümdeki mahşeri
Çünkü kavganın göbeğidir benim yerim."
"Güllerin bin yıllık mezarı bendedir."
"Sahibim Köroğlu'nun da sahibi değil mi?"
"Gözlerim nemli değil
Gözlerim namlu."
"Dikkat et hiçbir şey ıslatmasın namluları"
"Adına yaşamak diyoruz
Düşmana inat bir gün fazla yaşamak."
"Kirpiklerimin ucundaki bulutlar"
"Kelimeler, bazısı tüyden bazısı demir"
"Ölüyoruz, demek ki yaşanılacak"
"Yaşamak
Bizimçün dokunaklı bir şarkı değil ki
Bu yürek gökle barışkın yaşamaya alışmış bir kere"
"Şimdi sana bakıyorum
Kalabalık gözlerin"
"Ben de kül, ben de kanat, ben de gizem bırakmadılar"
"Gövdem açık bir hedef kılındı belâlara"
" Mürekkebin utandığını gördüm basılı kağıtlarda"
"Öc alınmazsa çocuklar bile birden büyüyebilir"
"İnsanın gölgesiyle tanımlandığı bir çağda"
" İnsanlar
Hangi dünyaya kulak kesilmişse öbürüne sağır"
Ve daha nice güzel şiirlerin olduğu bu kitabı (1966 sonrası) tavsiye eder, şuurlu okumalar dilerim.