Doğu Ekspresi’nde Cinayet” (Murder on the Orient Express) benim için gerçekten efsane bir okuma deneyimiydi
Başından sonuna kadar o klasik Agatha Christie zekâsı hissediliyor. Hercule Poirot’un o sakin ama her detayı yakalayan tavrı resmen “ben her şeyi çözerim” diye bağırıyor Ama olaylar öyle bir ilerliyor ki, sürekli “tamam katil bu” diyorsun, sonra bir bakıyorsun hoop tamamen yanlışsın!
Trenin karlar yüzünden mahsur kalması da hikâyeye ayrı bir gerilim katıyor O kapalı ortam, herkesin şüpheli olması… resmen paranoya gibi. Her karakterin ayrı bir hikâyesi var ve hiçbirine tam güvenemiyorsun.
Sonu ise… gerçekten şaşırtıcıydı. Yani klasik “katil kim?” olayından çok daha farklı bir yere bağlanıyor. Bitirince bir süre kitabı kapatıp düşünüyorsun
Kısacası:
Akıcı
Zekice kurgulanmış
Sürpriz sonlu
Klasik polisiye sevenler için tam bir başyapıt