Yaban
Yakup Kadri Karaosmanoğlu’nun 1932 yılında yayımlanan Yaban romanı, Türk edebiyatında millî mücadeleyi ve köye yönelişi ele alan en sarsıcı, en cesur yapıtlardan biridir. Eseri sadece bir dönem romanı olmaktan çıkaran şey, cephe gerisindeki savaşı değil, asıl savaşı yani "aydın-halk kopukluğunu" bütün çıplaklığıyla masaya yatırmış olmasıdır.
Romanı incelerken iki taraflı bir aynaya bakmak gerekir:
• Ahmet Celal'in Gözünden: Köylü; cehaletin, batıl inançların ve yoksulluğun pençesindedir. Millî Mücadele’den habersizdirler, hatta düşmanın geleceğini duyduklarında bile bunu bir kader olarak kabul ederler. Ahmet Celal bu duruma derin bir öfke ve hayal kırıklığı besler.
• Köylünün Gözünden: Ahmet Celal, yüzyıllardır onları vergilerle ve savaşlarla tüketen, ancak onlara hiçbir şey vermeyen "şehirli/seçkin" sınıfın bir temsilcisidir. Köylü için hayatta kalmak, toprağı işlemek ve ekmek bulmak, Ankara'daki ideallerden çok daha somuttur.
Yaban, hüzünlü ve sarsıcı bir finale doğru ilerlerken okuyucunun zihninde şu acı gerçeği bırakır: Bir ülkeyi toprağıyla kurtarmak yetmez; asıl mücadele, o toprağın üzerindeki insanları birleştirmek ve aradaki o devasa zihniyet uçurumunu kapatmaktır. Günümüzde bile sosyolojik açıdan güncelliğini koruyan, her Türk edebiyatı severin mutlaka kitaplığında bulunması gereken bir başyapıttır.
·
30 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.