Zamanlar arası bir yolculuk, içe doğru bir kırılma…
“Ucuz kolonya kokulu bir otobüs yolculuğu” ile başlayıp 1890’ların İstanbul’una uzanan bu hikâye, aslında tek bir sorunun etrafında dönüyor:
Kendi hikâyemizin gerçekten başrolü müyüz, yoksa bir başkasının hayatında figüran mı?
Sevda Poyraz, ilk kitabında oldukça şiirsel ve melankolik bir anlatımla; geçmiş ve bugünü iç içe geçirirken, karakterin iç dünyasını da katman katman açıyor.
Özellikle kadınların kırılganlıkları, aldanışları ve yeniden ayağa kalkma halleri oldukça etkileyici işlenmiş.
İstanbul bu kitapta sadece bir şehir değil;
Galata Kulesi, Kız Kulesi ve arka sokaklar…
Hepsi yaşayan, hisseden birer karakter gibi.
Kitapta en çok hissettirdiği şey:
Yabancılık. Kendine, hayata, hatta karşılaştığın insanlara bile…
Altını çizmelik cümlelerle dolu ama en baskın duygu şu:
Bazı aldanışlar, insanın kendine giden yoludur.
Neden okunur?
Zamansal geçişleri seviyorsan
İstanbul’un ruhunu hissetmek istiyorsan
İçsel sorgulamalar ve derin karakter analizleri ilgini çekiyorsa
Kısa yorumum
Dili yer yer ağır ama duygusu çok güçlü.
İlk kitap olmasına rağmen oldukça olgun bir kalem.
Okurken sadece bir hikâyeye değil, kendi iç sesine de eşlik ediyorsun.
Sence insan en büyük aldanışını ne zaman fark eder?
·
24 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.