Atilla İlhan
Seni ben Kallavi Sokağında gördüm Sen beni görmedin, görmedin Kapıları çaldım, adını sordum Söylemediler, öğrenemedim Seni ben Kallavi Sokağında gördüm Bir daha görmedim, bilmedim Belma Sebil adini yakistirdim Aklima geldikçe her sefer Gözlerinin mavisini bitirdim Saçlarının siyahına başladım Kallavi Sokaginda güvercinler Benim karanlik Istanbul'um Bir esnaf kahvesine oturdum Belma Sebil ya geçti ya geçer Rüzgârini içime doldururum Kallavi Sokaginda güvercinler Bunca yil sönmemiş umudum Nisan degilse Mayis Persembe degilse Pazar Ben Belma Sebil'i bulurum.
Şiir
65 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.