İnsanın Acısını İnsan Alır – Şükrü Erbaş
Şükrü Erbaş bu kitapta yalnızlık, sevgisizlik, ayrılık, yabancılaşma ve insanın insana olan ihtiyacı üzerine şiirsel bir dille düşünüyor. Roman gibi ilerleyen bir hikâyesi yok; daha çok deneme, iç dökme ve şiir arasında gidip gelen metinlerden oluşuyor. Özellikle modern insanın kalabalıklar içindeki yalnızlığını ve sevgisizliğini oldukça etkileyici cümlelerle anlatıyor.
Kitabın en güçlü tarafı kesinlikle altı çizilecek cümleleri. İnsan ilişkileri, kırgınlıklar ve hayatın yorgunluğu üzerine düşündüren çok fazla bölüm var. Yer yer toplumsal eleştiriler de dikkat çekiyor; tüketim kültürü içinde kaybolan duygulara ve samimiyetsiz ilişkilere dair sert ama gerçek hissettiren tespitleri vardı.
Ama açıkçası ben kitabı çok sevemedim. İçine tam olarak çekemedi beni. Sanırım kişisel gelişim havası taşıyan, şiirsel ve aforizma ağırlıklı kitaplarla çok güçlü bir bağ kuramıyorum. Bazı bölümlerde aynı duyguların etrafında dolaşılıyormuş hissi oluştu bende.
Yine de Şükrü Erbaş’ın dili sakin, kırgın ve samimi bir yerden konuşuyor. Özellikle duygusal yoğunluğu seven okurların kendinden çok şey bulabileceği bir kitap olduğunu düşünüyorum.
·
23 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.