Bulutların seferi başlamıştı o sabah..
Göğün yorgun orduları, maviliğin çatık kaşlı kıyılarından ağır ağır geçiyordu.☁️
---
Ben, tiz bir yaşam öyküsünün kırık satır aralarında kalmıştım.
İçimdeki saatler camdan yapılmıştı sanki;
her tik takta biraz daha çatlıyor,
her susuşta biraz daha kendi küllerimde kor alev oluyordum.🕰️
---
Düşüşümün dinginliği ürkütüyordu bu hassasiyetimi.
Çünkü bazı insanlar bağırarak yıkılır,
ben ise sessizliğin omzuna başımı koyarak eriyordum..
Küskün rüzgâr, içimde yıllardır kapanmayan bir kapının eşiğinde
eski anıları savurur durur.. 😮💨
S`✍🏽