Aidiyetsizliğin ve Yolların Hikayesi: Afrikalı Leo
Amin Maalouf’un ilk göz ağrısı olan bu kitap, aslında sadece tarihi bir dönem romanı falan değil; doğrudan insanın kimlik, göç ve aidiyet sancısını masaya yatıran cinsten bir iş. Hikaye bizi 1500’lü yılların o muazzam ama bir o kadar da çalkantılı dünyasına götürüyor. İspanya’dan başlayıp Fas ve Mısır’a uzanan, Akdeniz’i boydan boya geçen bir coğrafyada, Hasan ibn Muhammed’in (yani namıdiğer Afrikalı Leo’nun) o zorlu, toz duman içindeki yolculuğuna şahit oluyoruz.
Ama işin aslı şu ki, Leo’nun yürüdüğü yollar sadece haritada gördüğümüz cinsten fiziki yollar değil. Maalouf, karakterin içsel yolculuğunu ve o bitmek bilmeyen kimlik arayışını öyle bir incelikle, öyle derin ve hassas bir dille anlatıyor ki, okurken karakterin zihinsel karmaşasının tam ortasında buluyorsun kendini. Dönemin siyasi çalkantılarını, savaşlarını ve farklı kültürlerin birbiriyle çarpışmasını bir tarihçi titizliğiyle verirken, bir yandan da Leo’nun yalnızlığına, aşklarına ve kayıplarına dokunup insanı tam kalbinden yakalıyor.
Leo, ömrü boyunca her kalıba giriyor, her rengi tadıyor: Müslüman oluyor, Hristiyan oluyor, Yahudilerle omuz omuza yaşıyor, üç koca kıtayı arşınlayıp farklı farklı dillerde konuşuyor. Fakat gel gör ki, ruhu hiçbir yere kök salamıyor. Kendini hiçbir dünyaya, hiçbir toprağa ait hissedemiyor adam. Sürekli bir göç, sürekli bir kaçış hali... Ve bu bitmek bilmeyen hareket, bir süre sonra sırtında "bir yere ait olamamanın o amansız yorgunluğuna" dönüşüyor.
Uzun lafın kısası; eğer hem tarihi derinliği ve kültürel zenginliği olan bir hikayeye dalmak hem de o her şeyin ötesindeki evrensel insan yalnızlığını derinden hissetmek istiyorsan, bu kitap tam aranılan cinsten. Şimdiden keyifli okumalar
·
35 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.