“Ne zaman sana ait bir şey görsem fena halde üzülüyorum, özellikle el çantanı gördüğümde. Eve her girdiğimde ve onu antredeki bir sandalyenin üstünde gördüğümde, senin evde olduğunu anlar, rahatlardım. Artık çantan hep orada ama sen yoksun. Garcia Marquez yazmıştı: “Sevdiğimiz insanlar bütün eşyalarıyla birlikte ölmeli.”
Kitabı özetleyen tek bir cümle seçecek olsam bu cümleyi seçerdim. Eşinin ölümü ile birlikte yalnızlığa, tek başına hayatta kalmaya çalışan bir adamı okuyoruz. Ortak duygu durumundan dolayı yazılanları içselleştirdim ve çok beğendim.
·
26 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.