Barbaros: "Haziran Ayı Umut Temalı Öyküm": Haziran Ayı Umut Temalı Öyküm Bir Yolcu Gemisi: Hastahane Penisine koca bir demirin girmiş olmasına bir hafta oluyordu. Tayfaları doktorlar ve hemşirelerden, yolcuları da hastalardan oluşan büyük bir yolcu gemisini andıran hastanede, yatağına uzanmış bir taraftan tv izliyor bir taraftan da meyve suyunu içiyordu. Mesanende bir kitle var demişti doktor. Ne olduğunu bilmiyoruz, iyi huylu mudur kötü huylu mudur bilinmez. Bir an önce almamız gerekiyor. Aksi durumda başımıza daha büyük belalar açabilir. Geçen hayatını düşünüyordu. Emek verdiği, bin bir çabayla sürdürmeye çalıştığı arkadaşlık ilişkilerini, aşk ilişkilerini, aile ilişkilerini… Ne çok çalışmıştı onlar için ne acı çekmişti yanlış giden her ilişkide. Hem kendini suçlamış hem de eşini, dostunu suçlamıştı, beni anlamıyorlar diye, benim anlattığım dilden konuşmuyorlar diye. İşte şimdi o kötü günler, o benim başıma gelmez dediği günler gelip çatmıştı. Hep başkalarının başına mı gelirdi bu işler? Onun başına da gelirdi ya! Onun başı kel miydi? Hastanede oturuyor, yarın ameliyatta uyuması için yapılacak o iğneyi, penisine girecek o demir çubuğu, uyandığında ise her tuvalet yapışta yanıp kavrulacak kasığını düşünüyordu. Oysa güzeldi o günler. El ele tutuşurlar, birbirlerinin gözlerine baktıklarında, sarılıp öpüştüklerinde yeni bir hayata adım atmış gibi olurlarlardı. O değil miydi sevdiği için biricik tatil gününde hastane hastane koşturan, o değil miydi dünyanın öteki ucundaki hastanelere gitmek için sabahın körlerinde uyanan… Ama şimdi sevdiği yoktu. Kendisi de işte böyle hastane koridorlarında bir başına koşturuyor, bir yandan o malum hastalığa mı yakalandım diye içi çekiliyor, bir yandan da bırakıp gittiği, bu günlerinde yanında olmadığı için ona ağız dolusu küfürler ediyordu. TV kanalını değiştirdi sonunda, meyve suyu da bitiyordu...

Haziran Ayı Umut Temalı Öyküm

Bir Yolcu Gemisi: Hastahane Penisine koca bir demirin girmiş olmasına bir hafta oluyordu. Tayfaları doktorlar ve hemşirelerden, yolcuları da hastalardan oluşan büyük bir yolcu gemisini andıran hastanede, yatağına uzanmış bir taraftan tv izliyor bir taraftan da meyve suyunu içiyordu. Mesanende bir kitle var demişti doktor. Ne olduğunu bilmiyoruz, iyi huylu mudur kötü huylu mudur bilinmez. Bir an önce almamız gerekiyor. Aksi durumda başımıza daha büyük belalar açabilir. Geçen hayatını düşünüyordu. Emek verdiği, bin bir çabayla sürdürmeye çalıştığı arkadaşlık ilişkilerini, aşk ilişkilerini, aile ilişkilerini… Ne çok çalışmıştı onlar için ne acı çekmişti yanlış giden her ilişkide. Hem kendini suçlamış hem de eşini, dostunu suçlamıştı, beni anlamıyorlar diye, benim anlattığım dilden konuşmuyorlar diye. İşte şimdi o kötü günler, o benim başıma gelmez dediği günler gelip çatmıştı. Hep başkalarının başına mı gelirdi bu işler? Onun başına da gelirdi ya! Onun başı kel miydi? Hastanede oturuyor, yarın ameliyatta uyuması için yapılacak o iğneyi, penisine girecek o demir çubuğu, uyandığında ise her tuvalet yapışta yanıp kavrulacak kasığını düşünüyordu. Oysa güzeldi o günler. El ele tutuşurlar, birbirlerinin gözlerine baktıklarında, sarılıp öpüştüklerinde yeni bir hayata adım atmış gibi olurlarlardı. O değil miydi sevdiği için biricik tatil gününde hastane hastane koşturan, o değil miydi dünyanın öteki ucundaki hastanelere gitmek için sabahın körlerinde uyanan… Ama şimdi sevdiği yoktu. Kendisi de işte böyle hastane koridorlarında bir başına koşturuyor, bir yandan o malum hastalığa mı yakalandım diye içi çekiliyor, bir yandan da bırakıp gittiği, bu günlerinde yanında olmadığı için ona ağız dolusu küfürler ediyordu. TV kanalını değiştirdi sonunda, meyve suyu da bitiyordu zaten. Yarın büyük bir gün olacaktı belki de, biliyordu gün olurdu asra bedeldi. Gün olur asra bedel de olsa, umudu filizlendiren, her sayfasından ışıklar saçan sonsuz bir kitabı andıran, hayatı sarmaşık gibi saran. Gün olurdu yenilenmiş, güçlenmiş, tazelenmiş bir hayata açılan.

Sağlık

··

11 Gösterim

1 Yorum

Lütfen giriş yapınız.

Erhan Özdemir

Özür dilerim, ancak okuyabildim hikayeyi, gerek yaz rehaveti gerekse ilk cümlenin kıyıcılığı yüzünden fazla talep görmemiş hikayeniz. Elinize sağlık, umut temalı bir durum hikayesi yaratmışsınız. Başlığı özellikle düzeltmedim , kasten yazmışsınızdır diye belki. Güzel betimlemeler var, kurguya biraz daha ağırlık verirseniz daha iyi olur gibi geliyor bana. Teşekkürler katkınız için.