Gönderi

gün doğar, umut doğar.
Ne kadar mustarip olursanız olun, güneş bu ıstırabın arasında er geç bir çatlak buluyor, oradan altın bir ejder gibi kayıyor. Sizi iç mahzeninizden çıkarıyor, bir yığın imkânı bir masal gibi anlatıyor. "Sanki, bana inan, ben her mucizenin kaynağıyım, her şey elimden gelir; toprağı altın yaparım. Ölüleri saçlarından tutup silker, uykularından uyandırırım. Düşünceleri bal gibi eritir, kendi cevherime benzetirim. Ben hayatın efendisiyim. Bulunduğum yerde yeis ve hüzün olamaz. Ben, şarabın neşesi ve balın tadıyım" diyordu.
Sayfa 30·Kitabı okudu
·
186 Gösterim
1 Yorum
Öne Çıkan Yorum
Bazen öyle bir an geliyor ki bırak güneşi, gün bile doğmuyor maalesef..
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.