Kambur postmodern öğeler taşıyan bir ilk roman ve okuması, hele de sindirmesi çok da kolay olmayan bir roman. Kambur ve cüce bir karakterin hayatın ve insan olmanın ağırlığı, toplumda var olmanın zorluğu, yalnızlık ve zamanın kendisi üzerindeki enteresan etkisi üzerine düşüncelerini okuyoruz kitapta. Yazar bu düşünceleri bize bilinç akışı tekniği ile ve iç monologlarla sunmuş. Okurken çoğu zaman "Ben şimdi bundan ne anlamalıyım, ne çıkarmalıyım?" diye düşündürüyor. Kitap sanki arka arkaya sıralanmış aforizmalar gibi ilerliyor, zaten halihazırda bir olay örgüsü ya da kurgusu da yok. İyi kurguları seven biri olarak kurgusuz, bir olay örgüsüne dayanmayan bu kitabı okurken biraz zorlandım, bu arada incecik bir kitap ama yine de beni zorladı. Kitap hızlı okunuyor olsa da kapattığınızda aklınızda çok fazla bir şey kalmıyor, zaten akılda kalacak bir hikayesi de yok. 18 yaşındaki bir genç kızın karanlık ruh halini ve hezeyanlarını yazdığını düşünebiliriz sanırım kambur karakteri üzerinden. Böyle baktığımda çok da yargılanamıyorum ama genel olarak çok sevdiğim bir kitap olmadı.
·
26 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.