Kitabın son cümlesi kitabı özetliyor aslında; “Hayatımı bir vehme kurban etmişim.”
Gereksiz kuruntular bir ömür fena bir hayat yaşamaya sebep olabiliyor. Ah İffet ne üzüldüm sana, ne çok kızdım saf çocuk. Reşat Nuri’nin kalemi her zamanki gibi ha ri ka!!! Aşırı akıcı bir çırpıda okunan bir kitap. Dili bu kitapta çok sade, anlaşılır bir şekilde fazla osmanlıca vs kelime kullanılmamış.
Büyük bir merak ve keyifle okudum. Aşk için her fedakarlığı yapmaya -damgalanmaya- değer miydi? Hiç sanmıyorum, kitabın sonu da bize bunun ne kadar gereksiz bir davranış olduğunu gösteriyor.
Ana karakterimiz İffet o kadar çok bunalıma giriyor bu sondan sonra neler yaşamıştır acaba düşünmek bile istemiyorum. Çok hassas bir karakter.
Okunmasa da olur muydu? Olurdu, ama ben Reşat Nuri’nin kalemi çok seviyorum.
·
23 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.