Audrey Niffenegger’ın "Zaman Yolcusunun Karısı" adlı romanı, bilimkurgu öğesi olan zaman yolculuğunu kronolojik bir macera olmaktan çıkarıp; derin bir aşk, bekleyiş ve kader trajedisine dönüştüren oldukça özgün bir yapıttır. Roman; genetik bir bozukluk (Krono-Deplasman Bozukluğu) nedeniyle kendi iradesi dışında geçmiş ve gelecek arasında savrulan Henry'in hayatının farklı evrelerine tanıklık eden, karısı Clare’in çizgisel olmayan ilişkisini anlatıyor. Bu döngüsel anlatıda Henry, kontrol edemediği bir yazgının pasif kurbanı olarak, sürekli hayatta kalma ve uyum sağlama mücadelesi verirken; Clare, zamanın koridorlarında kaybolan sevgilisini bekleyen, sabrın ve sadakatin zamansız sembolü gibi, güçlü ama yıpranmış bir karaktertir. Niffenegger, karakterlerin iç dünyalarını ve çaresizliklerini çift bakış açılı (Henry ve Clare'in günlükleri tarzında) lirik, detaycı ve duygusal olarak yoğun bir anlatım üslubuyla aktararak, okuyucuyu doğrusal olmayan zaman algısına ortak ediyor. Romanın alt metni; özgür irade ile kader arasındaki kaçınılmaz çatışmayı, aşkın ölümlülük ve fiziksel engeller karşısındaki direncini, ilişkinin temeli olan "bekleme" eylemini ve sevilen birinin kaybıyla baş etmenin psikolojik evrelerini zamansızlık metaforu üzerinden sarsıcı bir biçimde sorgulatıyor.
·
528 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.