Eric J. Hobsbawm'un 19. yüzyıl üçlemesinin son halkası olan "İmparatorluk Çağı", kapitalizmin serbest rekabetçi aşamadan tekelci ve küresel boyutta yayılmacı bir karaktere büründüğü o kritik tarihsel kesiti muazzam bir diyalektik zenginlikle inceler. Eser, 1870-1914 yılları arasında Batılı merkezlerin dünyayı nasıl acımasızca paylaştığını anlatırken, bu sömürü düzeninin aynı zamanda kendi sonunu getirecek olan Birinci Emperyalist Paylaşım Savaşı'nın yapısal koşullarını nasıl hazırladığını da ortaya koyar. Yazar, burjuvazinin kültürel ve siyasal hegemonyasının zirvesine ulaştığı bu dönemi sadece diplomatik krizlerle değil; işçi sınıfı hareketlerinin yükselişi, kitle siyasetinin doğuşu ve sanattaki dönüşümlerle bir bütün olarak ele alır. Sermaye birikiminin küresel çapta yarattığı eşitsizlikleri ve burjuva "ilerlemeci" iyimserliğinin ardındaki çelişkileri kavramak açısından bu metin, tarihsel materyalist yöntemin en yetkin örneklerinden biridir.
·
48 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.