Stephan Zweig'ın Amok Koşucusu kitabının Can Yayınları'ndan çıkan baskısını okudum. Bu kitap, içinde yedi öykünün olduğu bir derleme. 7 farklı ölüm, aslında intihar hikayesi. Zweig'in çözümlemelerini okumak, gerçek bir deneyime tanıklık etmek gibi... Bu sebeple, çok etkileyici ve okurken tüm o duyguları, öfkeyi, hüznü, hoyratlığı, kırılganlığı, hayalkırıklığını, coşkuyu, suçluluğu, bezginliği, çaresizliği, umutsuzluğu iliklerinizde hissediyorsunuz. Duygular ve bilinçaltı konusunda yoğun olarak düşündüğüm bir döneme denk gelmesi de inceliklikli bir tevafuk! Hemencek okunuyor, zaten bırakmak da istemiyorsunuz. İnsanların görünen hikayelerinin, aslında görünenden oldukça farklı ve şaşırtıcı yanları olduğunu ve bazen bu yanlarını bizzat yaşayanların nasıl da göremediğine tanıklık etmek çok sarsıcı...Zweig'in kendisinin de intihar ederek göçmüş olmasının ardındaki ruh halini ve hissiyatını paylaşma denenemesi oldu benim açımdan. Duygular hakkında düşünmek (ne kadar da ironik bir eylem:) için de yeni bir vesile...Aslında bir adım ileri götürerek o duyguları yalın olarak hissetmek için bir niyet diyelim! Bakalım!
·
9 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.