14. CiltDin
Kütüb-i Sitte/Muhtasarı Tercüme ve Şerhi 14. Cilt
"Bir musibet başına gelirse: "Eğer şöyle yapsaydım bu başıma gelmezdi!” deme. “Allah takdir etmiştir. Onun dilediği olur!” de! Zira “eğer” kelimesi şeytanın işine kapı açar..."
(Müslim, Kader 34, [2664])
İşte şu hadis,
"Şöyle olaydı böyle yapaydım".
Ya ben çok kararsız bir insanım ya da başkaları kendini çok kararlı sanıyor. Bilemem. Oturduğum koltuğu dahi ha deyince kenara atamadığım için kınandım bugün de. Keşke dememek için bin defa düşünüyorum ve bu her şeyime yansıyor. Bana ne siz dünyaya bu şekilde "1 defa" geliyorsanız. Ben de şu şekil 1 defa gelmeyi yaşıyorum. Benim koltuğumun bir sorunu yok, sırf "yeni" olduğu için bir başkasıyla değiştirmek istemiyorum. CANSIZ OLMASI, "BİR ŞEY HİSSETMEYECEK" olması bana fark etmez. Bazı şeyler meşru olunca mekruhluğu kalkmıyor benim zihnimde. Sağlam olan değiştirilmemeli. Ben böyle biliyorum. Şöyle yapaydım böyle yapaydım dememek için gerekirse hayatı kendimize zindan edeceğiz ama keşke demeyeceğiz. Eğer demeyeceğiz. Dememeliyiz. Düşünseydin. Yansaydın, yakmasaydın. Bana ne? Son pişmanlıkları hiç sevmem şahsen, samimi de gelmez. Bir mesele için yeterince yanmayan sonuçlarına katlanır. Sanki biz hayatı kendimize zindan etmekten çok mutluyuz. Bazı insanların sığ düşüncelerinde ben boğuluyorum ya. Sabah sabah sinirlendim. Başka şeyler de yazarım da. Bu kadar sitem yeter.
"Bir kötülüğün karşılığı, ona denk bir cezadır. Fakat kim affeder ve barışı tercih ederse (aranı düzeltirse), onun müfâkatı (ödülü) Allah’a aittir. Şüphesiz ki O, zalimleri sevmez."
(Şûrâ Suresi, 40. Ayet)
ve de bu ayet bize yeter.
Yine derin derin dalıp etkisinden çıkılamayacak bir ayet. Herkese yaptığını yaşatsam nasıl olurdu diye düşünüyorum da. Kendimden soğuyorum. Bir keresinde bir cümle okumuştum ama kimden bilmiyorum. "Birini kötülerken iyi gözükmezsin." Ben de diyorum ki, birine misliyle karşılık verirsen iyi hissetmezsin. Hiç gerek yok. Ölüm kalım olmadığı sürece, bırakalım insanlar yaptıklarında boğulsun. Kalbimiz derya deniz, gerekirse orada boğmasını da biliriz.
1 ayet 1 hadis çalışmamızda bugünlük bu kadar.
Değil tabi.
Ben hadis okuyunca çok karışıyorum. Hadis olmadan da olmuyor onu da fark ettim iyice. Yalnız bazen berbat hissediyorum. Bırakıyorum okumayı. Cahiliye toplumundan bir Seren oluyorum. Hadi şimdi bir daha oku diyorum. O zaman abad oluyorum. Bu kadar basit evet. Bağlam mühim. O yüzden haddimi aşmadan her hadisi aynı değerlendirmemek gerektiğini savunuyorum. Ben de zaten olmayan bir pürüz için bu kadar kafa patlatmamalıyım. O adamlarda o varmış ki o söz söylenmiş, ben bende olana odaklanıp oradaki durumumu kritik etmeliyim. Ayetlere güncelleme gelmez ama hadisler ahkam hadisi değilse bugüne göre okunabilir. Önceliklerimizi bir daha düşünmeliyiz. İyi insan olmak önemli. Doğruları yapmak çok önemli. Ama iman bunların hepsinin çok önünde. İmanın gereği ile insanların beklentisi, gereği, gerektirdiği çatıştığında tabii ki iman neyi gerektiriyorsa o. Ama bu böyle yaşanmıyor asla. Ve yarın. Mahşer günü çoğumuz bundan dolayı patlayacağız. Ama ben 5 vakit namaz kıldım ama ben zekatı hep verdim ama ben Allah birdir hz peygamber onun kulu elçisidir dedim, hacca da gittim, orucumu tuttum. Amentu desen tam. Ama neden geçemedim o ince köprüden? Neden alaşağı oldum?
Çünkü sen Allah burada bana ne diyor demedin, insanlar ne der dedin. Beter ol.
Kim olursa olsun.
Allah'ın merhametinden bir sn şüphe hissetmiyorum ama bazı insanlara edeceği gazabı kendime merhamet olarak aldım kabul ettim. İnanmasam bu dünya bana gerçekten cehennem gibi bir şey. İnanıyorum ve bu dünyada Allah bende kimsenin hakkını bırakmasın sürüneyim ama bırakmasın diyorum. Çünkü her gün bir daha bir daha ikna oluyorum ki vallahi billahi bu dünyada mutluluk yok huzur yok. Olmayacak da. Sadece bazıları yolunu bulmuş sanmanın. Ben sanmıyorum. Sanamıyorum. Madem biz bir vucudun parçaları azasıyız. Dünyada müslümanların bir yerde kıyameti kopmuş. E bizim de bir kolumuz bacağımız kopmuş o zaman. Nasıl mutlu olalım? Neden demeyi bıraktım, eğer demeye de gerek yok. Olacak olan olur. Bu dünyada direniyorum. Hissettiğim şey bu. Bu direnç beni nereye kadar götürürse oraya gideceğim. Şöyle olsaydı böyle olsaydı senaryolarına gerek yok. Allah bana ne takdir etti ise ben onu yaşayacağım ve de bunu seçtiğimi bileceğim. Allah inancımın önüne, başkası ne der putunu geçirmesin kısacası.
·
54 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.