Bir gece önce hayatında her şey yerli yerindeyken, ertesi sabah kendi evinde bir cesetle karşılaşıp herkesin gözünde suçluya dönüşmek…
Sanırım bir insanın zihnini asıl yoran şey korkudan çok, gerçeği bildiği hâlde kimseye bunu kanıtlayamamak olurdu.
Ve tam olarak bu hissin üzerine kurulmuş bir kitap.
Bu kitap sadece bir polisiye ya da gerilim kitabı degildi. Bu kitap resmen nefes kontrolünü kaybetmek gibiydi. Çünkü daha ilk andan itibaren okuru sarsmayı başarıyor.
Jack’in eve gelişi, eşini ölü bulduğu o sahne ve ardından her şeyin saniyeler içinde değişmesi… Polislerin eve geldiği andan itibaren suçlu gibi görülmesi, ne olduğunu bile anlayamadan kendini kaçarken bulması gerçekten çok çarpıcıydı. Çünkü kitapta olaylar sadece “bir cinayet çözülüyor” mantığında ilerlemiyor; aynı zamanda bir insanın hayatının nasıl paramparça olduğuna da şahit oluyorsunuz.
Beni en çok etkileyen şey ise Jack’in acısını bile yaşayamamasıydı. Sevdiği insanın ölümünü sindirmeye fırsatı yoktu. Yas tutamıyor, duramıyor, düşünemiyor… Sürekli kaçmak, saklanmak, plan yapmak ve gerçeği bulmaya çalışmak zorunda kalıyor. Ruth Ware bunu öyle güçlü hissettirmiş ki karakterin korkusu, paniği ve zihinsel karmaşası doğrudan okuyucuya geçiyor.
Kitap boyunca ben de Jack’le birlikte kaçış planları yaptım, insanlardan şüphelendim, ipuçlarını birleştirmeye çalıştım. Her bölümde “tamam, şimdi çözdüm” derken hikâye yeniden yön değiştirdi. O kovalamaca hissi ve gerçeğe ulaşma arzusu öyle iyi yazılmış ki sayfalar resmen akıp gidiyor.
Uzun zamandır bir kitabı bu kadar soluksuz okuduğumu hatırlamıyorum. Temposunu hiç düşürmeyen ve okuru olayların içine çeken çok güçlü bir okuma deneyimiydi.
·
64 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.