Bir Dahinin Çırılçıplak Hâli
Kitabın ön sözünde şöyle bir detay geçiyor: Joyce’un Nora’ya yazdığı mektuplardan sadece biri, içeriği bir yana, tam 240 bin 800 İngiliz sterlinine satılmış ve geçen yüzyılın en yüksek fiyata satılan mektuplarından biri olmuş. Ben TL’ye çevirmiyorum, ülkemizde döviz kuru çok oynak.
Nora'ya Mektuplar kitabında 
James Joyce’un Nora’ya yazdığı 52 mektup var. Siz o fiyatlara çıkmadan, çok daha uygun bir bütçeyle birçok mektuba ulaşabiliyorsunuz.
Mektupları okurken çok şeyi sorguladım. Çünkü okumaya başlamadan önce ne kadar mahremin içine gireceğinizi doğal olarak bilmiyorsunuz. Ama bir noktadan sonra yalnızca iki insanın ilişkisini değil, resmen yatak odalarını, en uç fantezilerini, korkularını, kıskançlıklarını, kırılmalarını da görmeye başlıyorsunuz. O kısımlar üzerine uzun uzun konuşmayacağım tabii. Herkesin neşrebi kendine.
Benim için asıl çarpıcı olan şey, böylesine entelektüel, düşünen, sorgulayan bir sanatçının ne kadar hayvani duygularla yaşayabildiğini görmekti. Joyce’un eserlerini yazarken arka planda nasıl bir zihnin çalıştığını, nasıl arzularla, korkularla, saplantılarla boğuştuğunu görmek çok değerliydi. Aşk mı, bağlılık mı, saplantı mı, yalnızlık mı? İnsan okurken bunların hepsini tek tek sorguluyor.
Bir de Nora’nın mektupları elimizde yok. Ama Joyce’un verdiği cevapların arasındaki kırıntılardan, Nora’nın neler yazmış olabileceğini tahmin etmeye çalışmak bile başlı başına ayrı bir okuma deneyimine dönüşüyor.
Joyce’un sanatçılığına zaten söylenecek bir şey yok. Ama bu mektuplarda insan şunu da görüyor: İnsan kendini ne kadar geliştirirse geliştirsin, içindeki hayvandan tamamen kurtulamıyor. Zincirlerini kırdığını sanarken bile başka zincirlerin içinde yaşamaya devam ediyor. Joyce gibi bir zihni, zincirlerini kopardığını düşünürken bile başka zincirlere vurulmuş halde görmek gerçekten sarsıcıydı.
Nora'ya Mektuplar kitabında James Joyce’un Nora’ya yazdığı 52 mektup var. Siz o fiyatlara çıkmadan, çok daha uygun bir bütçeyle birçok mektuba ulaşabiliyorsunuz.
Mektupları okurken çok şeyi sorguladım. Çünkü okumaya başlamadan önce ne kadar mahremin içine gireceğinizi doğal olarak bilmiyorsunuz. Ama bir noktadan sonra yalnızca iki insanın ilişkisini değil, resmen yatak odalarını, en uç fantezilerini, korkularını, kıskançlıklarını, kırılmalarını da görmeye başlıyorsunuz. O kısımlar üzerine uzun uzun konuşmayacağım tabii. Herkesin neşrebi kendine.
Benim için asıl çarpıcı olan şey, böylesine entelektüel, düşünen, sorgulayan bir sanatçının ne kadar hayvani duygularla yaşayabildiğini görmekti. Joyce’un eserlerini yazarken arka planda nasıl bir zihnin çalıştığını, nasıl arzularla, korkularla, saplantılarla boğuştuğunu görmek çok değerliydi. Aşk mı, bağlılık mı, saplantı mı, yalnızlık mı? İnsan okurken bunların hepsini tek tek sorguluyor.
Bir de Nora’nın mektupları elimizde yok. Ama Joyce’un verdiği cevapların arasındaki kırıntılardan, Nora’nın neler yazmış olabileceğini tahmin etmeye çalışmak bile başlı başına ayrı bir okuma deneyimine dönüşüyor.
Joyce’un sanatçılığına zaten söylenecek bir şey yok. Ama bu mektuplarda insan şunu da görüyor: İnsan kendini ne kadar geliştirirse geliştirsin, içindeki hayvandan tamamen kurtulamıyor. Zincirlerini kırdığını sanarken bile başka zincirlerin içinde yaşamaya devam ediyor. Joyce gibi bir zihni, zincirlerini kopardığını düşünürken bile başka zincirlere vurulmuş halde görmek gerçekten sarsıcıydı.·
8 +1'leme
·2.045 Gösterim
2 Yorum
Emeğinize sağlık 🙏🙏 Eskiden yazarı ismen tanırdım, hakkında bilgim yoktu. Alıntılarınız ve incelemeleriniz sayesinde araştırarak ne kadar büyük bir isim olduğunu öğrendim. Bir kaç kitabını okuduktan sonra bu eserini de okumayı düşünüyorum. İncelemede de belirttiğiniz gibi yazarların "arka planı" da her zaman ilgimi çekmiştir. Bir kaç gündür 
Dublinliler' i mercek altına aldım, herhalde bundan başlayacağım.
Dublinliler' i mercek altına aldım, herhalde bundan başlayacağım.
Hocam bazen çok düşünmeden eyleme geçmek gerek😄. Joyce üzerine sizinle çok sohbet ettik. Naçizane fikrim Kahraman Stephan ile başlayın. Katman katman açılır yazar çünkü düz gelmiyor😂
İnceleme yazmanızı bekliyordum .Yazarın "Sürgünler" isimli tiyatro eserini okumuştum.İzlemeye gitmeden önce okumam tavsiye edilmişti. O eserinde de aşk, sadakat,pişmanlık gibi temalar vurgulanıyordu kitapta. Sahneye uyarlanışıda çok başarılıydı.Sizin okuduğunuz kitapta sanki konu olarak düz metin haline getirilmiş hali gibi gördüğüm kadarıyla.Bildiğim yazarların kitapları olunca inceleme okuma heyecanı farklı oluyor.Emeğinize sağlık Alper hocam 👏☕😊
Çok teşekkür ederim ☺️ 🙏. 
Sürgünler başucumda okuyacağım sırası gelince, 
Oda Müziği şiir kitabını okuyorum daha başındayım ama Joyce’un diğer kitaplarınıda okuduğum için şunu net görüyorum hep kendini ve kendinden yazmış. İnsan hakim olduğundan daha keyif alıyor, bu keyfi artırmamız için okumaya devam😊😊😊📕
Sürgünler başucumda okuyacağım sırası gelince, Oda Müziği şiir kitabını okuyorum daha başındayım ama Joyce’un diğer kitaplarınıda okuduğum için şunu net görüyorum hep kendini ve kendinden yazmış. İnsan hakim olduğundan daha keyif alıyor, bu keyfi artırmamız için okumaya devam😊😊😊📕Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.