Bu kitabı size nasıl anlatabilirim, gerçekten bilmiyorum. Bir arayıştaydım; favori bir yazarım olsun diye yeni isimlerle tanışıyordum ve sanırım tam da beni derinden etkileyecek o kitapla ve yazarla karşılaştım.
Kitap adeta upuzun bir monolog gibiydi. Karakterin ismi yok, nasıl bir görüntüye sahip olduğunu bilmiyoruz; yalnızca zihninden dökülen sözcükleri okuyoruz. Öyle bir metin ki, tek bir cümleyi bile kaçırırsanız odaklanmak oldukça zorlaşıyor. En başta "Bu yazar ne anlatıyor?" diyebilirsiniz, çünkü herkese hitap eden bir yapısı yok.
Okurken, sebepsizce Nilgün Marmara'nın şiirlerindeki o tanıdık hissel durumları ziyaret ettim. Varoluşsal sancılar eşliğinde koltuğumda otururken, sancılarıma yeni sancılar eklendi diyebilirim. Ve eminim ki bu kitabı tekrar tekrar okuduğumda, altı çizilmemiş tek bir sayfası bile kalmayacak.
"Deli gibi kendi fazlalıklarımı kontrol altına alıyorum, saçmalıklarım beni güzellikleriyle boğuyor. Evvelim, neredeyseyim, aslayım. Ve bütün bunları seni sevmeyi bırakınca kazandım."
"Bir de aşk şarkıları vardır, o da ruhsuzca kendime ağıtımı anlatır: dönmüyorsan neden hâlâ seviyorum seni sevgilim? Ulaklar yollamam boşuna, seni selamladığımda yüzünü saklıyorsun benden; farkımda bile değilken sen, neden seviyorum seni hâlâ?"
Sizin de benim kendime favori yazar seçme yolculuğumda tanışmamı tavsiye ettiğiniz yazarlar var mı?
·
27 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.