Taaşşuk-ı Talat ve FitnatŞemseddin Sami
Gerçekten çok akıl almaz bir romandı. İlk başları aşırı eğlenceliydi, özellikle bir adamın kadın kılığına girerek sevdiği kızla iletişim kurması ve örgü nakış öğrenmesi o zamanlarda nasıl aklınıza geldiyse aşırı tatlı bir şey. Sanki koreliler bu fikirleri Şemseddin abiden çalmışlar gibi (espiri yapıyorum). Ama sonrasında roman insanı saçma sapan bir yere soktu, hem Fitnat'ın evlendiği kişinin aslında babası olması hemde Talat'ın Fitnat'ın öldüğünü öğrenince yataklara düşüp aynı şekilde ölmesi, yani aslında ortada dramatikleştirecek bir şey yokken ikisi de aniden büyük bir engel yaşamış gibi ölmeye karar vermişler. Ancak tabii ki bu çok eski bir roman hatta Türk edebiyatının ilk eseri, o yüzden bu tarz ani olay gelişimleri yazılabilir, yılına göre çok tatlı ve gençleri yormayacak bir kitap. Ben bunu lisede edebiyat sınavı için okumuştum, bence o yaşta ki herkesin hayatında bir kez olsun okuması gereken romanlardan biri, en azından gençleri Türk edebiyatı klasiklerine çekebilecek bir eser.