Aslında bu kitaba inceleme yazmayı düşünmüyordum, ta ki tüylerimi ürperten olayı yaşayana kadar...
Bu yüzden yaşadığım olayla birlikte çıkardığım dersleri anlatacağım size.
112 Acil Yardım Ambulansında Acil Tıp Teknisyeni olarak görev yapıyorum. Bugün nöbetçiyim ve kitabı bugün bitirdim. Anons geldi ve bir köye çıkış yaptık. Hastamız 2010 senesinde iş yerinde elektrik akımına maruz kalarak bir kaza geçirmiş. Bir ayağı
dizden itibaren kesilmek durumunda kalmış. 8 yıldır çeşitli psikiyatrik tedaviler görmesine rağmen panik atak nöbetlerinden kurtulamamış. Hastayı hastaneye götürmeye karar verdik,ambulansa aldık ve yol boyunca kendisiyle sohbet ettik.
Hastamız aslında sorunun ana kaynağını kendisi de biliyordu. Olayın üzerinden 8 yıl geçmesine rağmen ayağını kaybetmeyi kabul edemediğini söyledi. Bu da haliyle depresyon,kaygı bozukluğu,panik atak,nöbetler olarak kendini dışarı vuruyordu. Bir çok açıdan kısıtlandığını,eskiden yaptıklarını artık yapamadığını vb. örnekler verdi. O an’da aklıma bugün okuduğum kitap geldi. Heyecanlı bir şekilde bugün bir kitap okumuştum adı dedim hastaya döndüm baktım ve tüylerim diken diken oldu kitabın adı “Sol Ayağım” hastanın da kesilmiş olan ayağı “sol ayağı”ydı. O an hiçbir şeyin tesadüf olmadığına bir kez daha şahit oldum. Gözlerim doldu. Siz çok şanslısınız dedim.
Kitaptaki karakter bedensel engelli,konuşamıyor,yürüyemiyor,ellerini kullanamıyor ve hayatını devam ettirebilmesi için hep birilerinin yardımına muhtaç. Buna rağmen zihinsel engelli olmadığını kanıtlamak için pes etmiyor ve sol ayağını keşfediyor bununla hayata tutunuyor. Önce resim yaparak kendini ifade etmeye başlıyor sonra yazmayı öğreniyor. Bu adamın kendine ait bir kitabı var dedim ve devam ettim. Siz birçok ihtiyacınızı kendiniz görebiliyorsunuz,birilerine muhtaç değilsiniz,kendinizi çok güzel ifade edebiliyorsunuz. Tek sorun o olayı kabullenmenizde. Hâlâ hayata tutunacak güç sizin içinizde. Kullandığınız ilaçlar,ağrı kesiciler sizi anlık tatmin etmekten başka bir işe yaramaz. Etkisi geçince tekrar siz olacaksınız. Bedeniniz ve ruhunuz ile bir bütün olan siz... Eskisi gibi koşamasanız bile protezle yürüyebiliyorsunuz. Hiç yürüyemeyebilirdiniz,yatağa bağımlı olabilirdiniz. Sizden daha kötü durumda olan hastalar var, bir saniye sonra başımıza ne geleceği belli değil,her ne konumda olursak olalım her halimize şükretmeliyiz ve eksikliklerimizle değil bütünüyle bakabilmeliyiz hayata. Yaşama tutunacak bir dal bulmalıyız dedim. Bu konuşmadan etkilendiği gözlerinden belliydi.
Kitap ambulansta olsaydı hediye etmeyi çok isterdim. Umarım hayatında bir iz bırakabilmişimdir. Yaşadığımız hiç bir olayın tesadüf olmadığına inananlardanım. Bu kitabı bugün bitirdiysem vardır bir sebebi. İşaretlere açık olduğunuzda ne kadar fazla karşılaştığınıza inanamazsınız. Çok şükür bugünlerimize.
Bu arada kitaplar iyi ki var.
··
11 Gösterim
1 Yorum
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.