Karanlığın Kızı #okudumbitti
Kitap bende daha ilk sayfalarda “tamam, bu atmosfer beni bırakmayacak” hissini yarattı. Yazarın kaleminden okuduğum ilk kitaptı ama son sayfayı kapatınca aklımdan geçen tek şey şuydu: Neden daha önce okumamışım? Çünkü hem dili akıcı, hem de kurduğu dünya “sadece karanlık” değil; karanlığın içindeki o ince umut çizgisini de sürekli canlı tutuyor.
Deina’nın hikâyesi klasik bir “kahraman yolculuğu” gibi başlamıyor. Daha çok, hayatta kalmayı öğrenmiş birinin içindeki o bastırılmış “kendi hayatım benim olmalı” çığlığını duyuyorsunuz. Ruh Ayırıcı olmanın ağırlığı, görev gibi görünen şeylerin insanın üstüne bir pranga gibi çökmesi… Kitap, “ölüm” temasını romantize etmeden; soğuk, sert ve yer yer ürkütücü bir gerçeklik gibi hissettirerek anlatıyor. Ve bence bu yüzden etkileyici: Yeraltı Dünyası, dekor gibi durmuyor. Orada nefes almak bile zor.
Deina’nın önüne gelen “özgürlük” teklifi gerçekten parlak bir çıkış kapısı gibi görünse de, sayfalar ilerledikçe bunun bedelsiz bir mucize olmadığını iliklerinize kadar anlıyorsunuz. Yazar, “özgürlük” kelimesinin altını böyle güzel doldurmuş. Özgür olmak istemek kolay, ama o özgürlüğe giderken neye dönüşeceğinikabullenmek zor.
Göreve eşlik eden ekibin dinamiği de kitaba çok iyi bir tempo katıyor. Kimse “tatlı tatlı anlaşan ekip” değil; herkesin ayrı hesabı, ayrı yarası, ayrı suskunluğu var. Bu da gerilimi diri tutuyor. Bu yolculukta tehlike sadece Yeraltı Dünyası değil, insanların içindeki karanlık da. Bir noktadan sonra “kim kimi sırtından vurur” merakı değil, “kim kendine rağmen doğruyu seçer” merakı ağır basıyor.
Mitolojik dokuyu seviyorsanız zaten çok keyif alırsınız ama mitoloji okumayan biri bile bence zorlanmaz; çünkü hikâye sadece isimler ve efsaneler üzerinden yürümüyor. Daha çok kader, seçim, kayıp, sadakat, korku gibi çok insani duygularla örülmüş. Bazı sahnelerde “bir sayfa daha” diye diye hızlandım, bazı yerlerde de durup Deina’nın içindeki çatışmayı sindirmek istedim. Hem sürüklüyor hem de hissettiriyor.
Kısacası, ben yazarın dilini çok sevdim. Karanlık atmosfer kuruyor ama okuru boğmuyor; karakterleri acımasız bir dünyaya atıyor ama onları bırakmıyor. Deina’yı okurken ona sadece üzülmedim, bazen kızdım, bazen gurur duydum, bazen de “ben olsam ne yapardım?” diye düşündüm. Ve bir kitap bunu yaptırıyorsa, bende yeri ayrı oluyor.
Okuyan varsa konuşalım: Sizce Deina’nın özgürlük fikri en baştan beri bir umut muydu, yoksa bir yanılsama mı?
Burcu Ünlü
@eksikparcayayinlari
#karanlığınkızı #burcununseçkileriileokuyoruz #kitapkolikkafasikitapyorumu #reklamdeğilöneri
Burcu Ünlü
@eksikparcayayinlari
#karanlığınkızı #burcununseçkileriileokuyoruz #kitapkolikkafasikitapyorumu #reklamdeğilöneri
·
25 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.